Sevginin Sessiz Çöküşü
Beni en çok etkileyen nokta, anlatıcının eşini gerçekten sevdiğini düşünmesi ama sevgisini hiçbir zaman doğru şekilde gösterememesiydi. Güçlü görünmeye çalışırken sevgiyi bastırıyor ve bunun bedelini geri dönüşü olmayan bir şekilde ödüyor. Kitap, bazen en büyük trajedilerin nefretten değil, söylenmeyen sözlerden doğduğunu hissettiriyor.
Bu kitabı bitirdiğimde aklımda tek bir soru kaldı: Bir insan sevdiğini gerçekten seviyor olabilir mi, yoksa sadece ona sahip olmayı mı istiyordur? Belki de Dostoyevski'nin en güçlü yönü, bize cevap vermek yerine bu soruyla baş başa bırakmasıdır.
Bazen nasip olur bazen nasip olmaz.. yine de şükür
Maksat sınava girip,Kabeye gitmekti.. olmadı, olsun vardır Allahın bildiği..bu hayatta herkesin en güzelini, kendisine en layığını istediği herşey vardır elbette ama bazen güzel şeylerin bozulması gerekir ki daha güzelleriyle karşılaşabilsin...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·296 syf.··
Beğendi
·2026 9. kitabı
·38 günde okudu
·Okunma: 27 Haziran 2026 22:29
Jack Holland'ın Mizojini: Dünyanın En Eski Önyargısı adlı kitabı, kadın düşmanlığının yalnızca bireysel önyargılardan ya da belirli dönemlere özgü toplumsal sorunlardan ibaret olmadığını; insanlık tarihinin büyük bölümüne yayılmış, kültürel, dinî ve siyasal yapılarla iç içe geçmiş köklü bir düşünce biçimi olduğunu ortaya koyuyor. Holland, Antik Yunan'dan Hristiyanlık geleneğine, Orta Çağ'dan modern dünyaya kadar uzanan geniş bir tarihsel çizgide kadınların nasıl sistematik biçimde "öteki" olarak konumlandırıldığını gösteriyor.
Kitabın en çarpıcı yönlerinden biri, mizojininin yalnızca kadınlara yönelik nefret ya da ayrımcılık olarak değil, toplumsal düzeni kuran ve sürdüren temel mekanizmalardan biri olarak ele alınmasıdır. Kadın bedeni, kadın cinselliği ve kadınların toplumsal rolleri üzerine kurulan korkuların, tarih boyunca dinî öğretilerden hukuk sistemlerine kadar pek çok alana nasıl nüfuz ettiği etkileyici örneklerle anlatılıyor.
Özellikle cadı avları bölümü, kitabın en düşündürücü kısımlarından biri olarak öne çıkıyor. Ancak bu noktada tarihçi Walter Stephens'ın yaklaşımı önemli bir katkı sunuyor. Stephens, cadı avlarını yalnızca kadın düşmanlığıyla açıklamanın yetersiz olduğunu savunur. Ona göre Avrupa'yı sarsan düşünsel, toplumsal ve dinî dönüşümler, insanların geleneksel inanç sistemlerine duydukları güveni zedelemişti. Cadı avları bu nedenle kör bir inancın değil, derin bir kuşkunun ürünüydü. İnsanlar eski ilahi düzenin hâlâ geçerli olduğunu kanıtlamak istiyorlardı. Şeytanın varlığını ispat etmek, aynı zamanda Tanrı'nın ve kutsal düzenin varlığını da doğrulamak anlamına geliyordu. Dönemin düşünürlerinin şeytanın bedensel yapısından insanlarla nasıl ilişki kurduğuna kadar uzanan ayrıntılı açıklamalar üretmek zorunda kalmaları da aslında inançlarının yoğun bir
Annem Öldü mü, normalde hiç sevmediğim o anı kitabı gibi akan "oto-kurmaca" tarzında bir roman. Bu tür kitaplar genel olarak bana hitap etmiyor ama bu eser, çağdaş edebiyatta okuduğum en iyi kitaplardan biri oldu diyebilirim.
Yazar anlatım tarzı olarak beni yakalayamasa da, araya öyle güçlü cümleler serpiştirmiş ki, okurken insanın gerçekten gözü doluyor ve kalbi titriyor. Özellikle anne-baba gibi ailevi mevzular kendi hayatımızda da bir karşılık bulduğu için, o mesafeli bulduğum tarz bile bir anda çok derinden yakaladı beni. Özetle, tarzını her ne kadar sevmesem de bende bıraktığı o samimi duygu yüzünden kesinlikle çok beğendiğim ve hakkını verdiğim bir kitap oldu.
Uluslararası ilişkiler tarihi 3
Bu cilde geldiğinizde artık tarihi sadece okumuyor, devletlerin nasıl düşündüğünü de anlamaya başlıyorsunuz. Her sayfa, büyük güçlerin attığı adımların ardındaki siyasi hesapları ve diplomasinin görünmeyen yüzünü gözler önüne seriyor. Olayları ezberletmek yerine sorgulatması, kitabın en güçlü yanı. Kolay okunan bir eser değil; ancak emek verdikçe karşılığını fazlasıyla veriyor. Uluslararası ilişkilerle ilgilenen herkesin kütüphanesinde bulunması gereken, yıllar sonra bile dönüp tekrar açılacak nitelikte bir klasik. Serinin en etkileyici ciltlerinden biri olduğunu düşünüyorum.
Kusursuz Çocuk, okurken bana Adolescence'ı hatırlattı. Konular birebir aynı olmasa da akran zorbalığı, ergen psikolojisi ve ebeveynlerin çocuklarını gerçekten tanıyıp tanıyamayacağı üzerine kurduğu atmosfer bakımından benzer bir duygu bıraktı. Bir anne ve babanın bebeklikten çocukluğa, çocukluktan gençliğe uzanan yolculukta aslında bir çocuk değil, bir birey yetiştirmeye çalışmasının sancısını anlatıyor. Roman, mutfakta yumurta pişirilen sıradan bir sabahla başlıyor; yine benzer bir sahneyle sona yaklaşırken, aradan yalnızca bir yıl geçmiş olmasına rağmen okurun zihninde sanki on yıl yaşanmış hissi bırakıyor. Psikolojik gerilim türünün gereği olan ters köşeler yerli yerinde kullanılmış. Ancak romanı sürükleyen yalnızca sürprizleri değil; her sayfada biraz daha büyüyen merak duygusu. Sayfalar ilerledikçe olay örgüsü güçleniyor ve tempo sürekli yükseliyor. Bana göre tek zayıf halka Jason karakteriydi; hikâyenin içinde yer almasına rağmen etkisi çoğu zaman pasif ve silik kaldı.
Bir insanın en iyi tanıdığını sandığı kişi gerçekten kimdir?
Keyifli okumalar...
