Aşk
"Gerçek aşkın modelini ve vatanını , bedevi Arab'ın siyahımtrak çadırının altında arayıp bulmak gerek."
Stendhal
Sayfa 215
Yalnız tenzih, hamd, istiğfar... Bütün uğraşmaları, bunlar... Zevcelerinden Ümm-ü Seleme Hazretleri, Allah Resulünün bu devamlı tenzih, tesbih, hamd ve istiğfar faaliyetlerini şöyle anlatıyor:
«-Dururken, yürürken, otururken, kalkarken, giderken, gelirken, hep aynı iş...»
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İbn Arabî de en güzel şiirlerinden birinde şöyle der:
Beni cennete koysan da bir, cehenneme atsan da, Çünkü aşkımı ne cennetin artırır, ne cehennemin azaltır.
Aşkındır Yârabbi, beni yoktan var edip yaratan elbette,
Yaratman gibi aşkın da her dem yenilenmektedir bende.
Gazzâli Allah sevgisinin Allah korkusundan Üstün olduğuna dikkat çeker. Sıkıntılara göğüs geren, fedakarlıklara katlanan beşeri aşkı, ilahi aşkla mukayese eder. Sevgilisinin en ufak iniltisi dinsin diye kendini en büyük azaplara atan bir aşığı hatırlatarak Gazzâli şöyle der:
Yaratılmışların aşkı konusunda doğru olan bu ve diğer örnekler biricik yaradana duyulan aşk konusunda da doğrudur. Çünkü iç görüş (basîrat'ül- bâtına) dış görüşten (basaru'z-zâhir) daha güçlüdür.
Ceza korkusu değil; Allah'ın hoşnutluğu meselesi
Kur'ân'ın "müminleri babası" (Hac, 22/78) olarak takdim ettiği Hz. İbrahim, bizim küçük ahlâklarımızı ve küçük mantıklarımızı izafileştirip, Allah'ın buyruğuna kayıtsız şartsız boyun eğerek en yüce kurbanı, en üstün fedakârlığı kabullenmekle, yaşanmış aşkınlığın en çarpıcı örneğini vermiştir.
Atamız Hz. İbrahim, Hz. İshak'ı* kurban etmede hiç tereddüt göstermemişse, bu, Allah kendisini öldürür veya yok. sullaştırır korkusundan ötürü değil, aksine insanoğlunun, her türlü mükafatlandırılma umudunu ve her çeşit cezalandırılma korkusunu bir yana bırakarak, sadece ve sadece Allah'ı sevmek ve Allah'tan korkmakla yükümlü olduğu içindir.
İbn Meymûn "Allah korkusundan" bahsettiğinde, konunun bağlamı içinde açıkça görülür ki bu, O'nun cezalandırmalarının korkusu değil, tam tersine O'nun kendisinden hoşnut olmaması korkusudur ki aşk da zaten budur: Başkasını kendine tercih etmek.
İbn Hazm, "Aşkta, alçakgönüllülük asla ruhen alçalma değildir; aşkta, en gururlu insan bile boyun eğer.
Sevgili öldükten sonra dahi ona karşı gösterilen vefa, sevilen kişi hayattayken ve ona kavuşma umudu varkenki vefadan daha asil ve daha güzeldir.
Ruhların birleşmesi, bedenlerin birleşmesinden sonsuz derecede daha güzeldir.