Enes Toprak
@enestprak
Senin gibi can vâr iken Âb-ı hayât isteyeni
Karanlığa gireni ben onun hayvan tutaram
Onsuz olursam ölüyem onunla diri oluram
Siz sanmanız ki dirliği hemişe candan tutaram
Dînim imanım oldurur onsuz olursam dünyada
Ne puta haça taparım ne dîn ü îman tutaram
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yârab bu ne derttir derman bulunmaz
Ya bu ne yaradır zahmı belirmez
Benim garip gönlüm aşktan usanmaz
Varır aşka düşer hiç bana dönmez
Döner gönlüm bana öğüt verir çok
Âşık olan gönül aşktan usanmaz
Âşık ki cana kaldı âşık olmaz
Canın terk etmeyen ma'şûku bulmaz
Aşk pazarıdır bu canlar satılır
Satarım canımı hiç kimse almaz
Âşık bir kişidir bu dünya malın
Âhıret korkusun bir pula saymaz
Bu dünyâ ol âhiretten içeri
Âşıkın yeri var kimesne bilmez
Âşık öldü diye selâ verirler
Ölen hayvan olur âşıklar ölmez
Beyim âşık isen var sen yoluna
Bunda başlar yiter kanlar sorulmaz
Erenler meydanı arştan uludur
Salarlar çevgânı topu belirmez
Yahudiler...Din
Haredi kızlarla oğlanlar, saflıklarını korumak amacıyla ayrı eğitiliyordu. Modaya uygun giysiler, televizyon ve internet yasaktı, akıllarının bu şekilde çelinmesine izin verilen çocuklarla arkadaşlık etmeleri de yasaktı. Koşer yemek kurallarına harfiyen uyulmayan evlere giriş çıkış yasaktı. Günlük hayatın her ayrıntısı yerleşik âdetlerin düzenlenmesine tabiydi.
Sabah olmuştu. Sanki yüzyıllık bir uykudan uyanan bekçi, yerinden doğrulup çevresine bakınca kendisini uyandıran kişiyi göremedi. Çünkü her taraf karanlıktı. Zaten görülen ve görülmeyen bütün düşler, bu karanlığın ta kendisi değil miydi?
Helâl kıldı ma'şuka âşık kendi kanını
Ma'şuk nakşından okudu aşk eri Kur'ân'ını
Yardan ayrı olunca asılıp ölmek yeğdir
Âşık kendi bırakır boynuna urganını
Gitmez âşık gözünden hergiz ma'şuk hayâli
Nitekim Zilha verir Yusûf'un nişânını
Dirlik budur âşıka ma'şuk yolunda öle
Sorarlar ise aydam âşıkın burhânını
Belkıys ile Süleyman aşka düştü bir zaman
İsteyip bulamadılar bu derdin dermânını
Gökteki Hârut Mârut aşk için indi yere
Zühre yüzün görecek unuttu Rahmân'ını
Güzâf görmen siz aşkı kime oğradı ise
Sultânı iltir baştan yitirir hânmânını
Ferhad bu aşk yolunda başın külünge tuttu
Hüsrev Şîrin derdinden dosta verdi canını
Leyli'yle, Mecnun işi acebedür(ür) bu halka
Abdürrazzak terk etti aşk için imânını
Zemâne vefâları cefâ gelir Yunus'a
Bir doğru yar bulacak fidî kılar canını