Engin Pullu
@enginpullu
Bana yaşamak düşer çarkların gövdesinde...
İnşaat Mühendisi
İstanbul
İstanbul
37 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Çeviri katliamı
bilim kurgu edebiyatına damga vuran üç cisim üçlemesinin 2. kitabı olan karanlık orman çok iyi bir kitap. Ancak çevirmen, çeviriyi onaylayan, bu berbat çeviriyi baskıya gönderen yayınevi el birliğiyle mahvetmiş kitabı. her paragrafta anlamsız yazım hataları, saçma cümleler sebebiyle kitabı anlamak zorlaşıyor. google translate ile çevirilseydi keşke.
Reklam
Sabahattin Ali. İmge kullanımı ve betimlemeleriyle öykü konusunda zirve yazarlardan biridir. Değirmen kitabı da 16 kısa öyküden (YKY 36. baskı) oluşuyor. Öyküleri için kötü demek benim haddim değil. Ancak yazarın kendisi önsözünde, genç yaşta yazdığı bazı öykülerinin utanılacak kadar kötü olduğunu itiraf ediyor :) Elbette yazarın alçakgönüllü olduğunu düşünüyor, öykülerini iyi buluyorum. Ancak bir çok öyküsünü iç sıkıntısıyla okuduğumu söylemeliyim. Bunun sebebi hikayelerin kötü olması değil, içeriğinin kasvetli olmasıdır. Hikayelerinde sürekli olarak birbirlerine kavuşamayan aşıklar, devlet kademelerinde görevli olmalarına rağmen aşağılık davranışlarda bulunan memurlar, haksız yere suçlanıp hapislerde çürüyen masum insanlar, yalancı ve kötü ruhlu köylüler işleniyor. Bu durum zaman zaman ruhumu
daraltıyordu ve "en azından bir tane mutlu sona sahip öykü olsa" diye düşünmeme sebep oluyordu. Yine de yazarın cumhuriyetin erken dönemlerine dair yazdıklarının, ağır eleştiriler içerse de o dönemin insanları ile ilgili çok önemli bilgiler verdiğini düşünmekteyim.
Bu kitap, İsmet Özel'in 2011-2012 yılları arasında yazdığı köşe yazılarından oluşmaktadır. Kitaptaki tüm yazılar hem latin harfleriyle, hem de arap harfleriyle(Osmanlıca) yazılmıştır.
İsmet Özel'in dünyayı nasıl seyrettiğini, çeşitli global olayları nasıl yorumladığını görebiliyoruz. Yakın geçmişte Türkiye'de yaşanan darbeler, muhtıralar ve katliamların bilinmeyen yönlerini özgün diliyle anlatıyor.
İsmet Özel aynı zamanda ve elbette şiiri anlatıyor. Şiirin neleri temsil ettiğini, nasıl zaptedilemeyen bir güç olduğunu, Türkiye Cumhuriyeti'nin halkı ile şiirin arasındaki kopmaz bağları tarihi delilleri ile gosteriyor bizlere.
John Steinbeck bizleri yine 1930’lu yılların Amerika’sına götürüyor. Ekonomik bunalımların had safhada olduğu, işçi sınıfının ezildikçe ezildiği, öte yandan sermaye sahibi birkaç yüz kişinin
Nevzat Başkomiser ve ekibi bu sefer çocuk tacizcilerini öldüren bir seri katilin peşine düşüyor. Ama diğer kitaplarının aksine satır aralarına serpiştirilen güzel bilgiler içermiyor, okuru(en azından beni) heyecanlandıramıyor. Cinayeti soruşturan ekibin başarısına pek tanık olamıyoruz. Kitabı bitirirken "ee bu polisler ne işe yaradı" diye düşündüm elimde olmadan. Ayrıca katilin açığa çıkması ve sonrasında yaşananlar çok cılızdı kanaatimce. Velhasıl kelam bu sefer olmadı Nevzat Başkomiserim.
Reklam