Ennius, "Gerçek dost kara günde belli olur," derken haklı olsa da, yine de çoğu insanın güvenilmezliğini, vefasızlığını iki durumda anlarsın: kendi iyi gününde dostunu görmezden geldiğinde; dostunun kötü gününde onu bir başına bıraktığında. Öyleyse dostluğunu her iki koşulda saygıdeğer, tutarlı ve sebatkar bir tavırla sergileyen kişiyi, nadir bulunan insan soyundan, hatta neredeyse tanrı soyundan saymalı.