Özlem Ky
@epsilon147
Bilgiye sahip olarak doğmuş birisi değilim. Öğrenmeyi seviyorum ve öğrendiğim her şeyi öğretiyorum.
Ziraat Yüksek Mühendisi
68 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
1944-45 ve 47’li yıllarda yazılmış 13 öyküden oluşan bu kitap her öyküsüyle başka bir toplumsal soruna değiniyor. Gerek Sırça Köşk ile gerek Portakal ile ya da Beyaz Bir Gemi ile sizi oradan oraya sürüklüyor.
İşin garip kısmı o yıllardan bu yıla hiç bir şeyin değişmemesi ve aynı sorunların hala ve hatta daha ileri seviyelerde devam ediyor olması .
Tiyatro alanında yazılmış olan bu eser kişiye okurken tiyatro olduğunu unutturuyor. O kadar akıcı ki sanki oradasınız ve izliyorsunuz olup biteni.
Konusu ise Tarih derslerinden dinlendiğimiz Köktürkler zamanında milli istiklal ayaklanmasını başlatan Kürşad isyanını anlatmaktadır.
Ahh Kürşad bir yanda sevdiğin Hiyungyu diğer yanda ise Türk esirler, kim için kimi feda edeceksin? Yoksa herkes için kendini mi feda edeceksin?
1930’lu yıllarda yazılmış şiirler ve günümüz de bile severek dinlediğimiz Zülfü Livaneli, Sezen Aksu, Nükhet Duru, Volkan Konak, Ali Kocatepe, Ahmet Kaya, Edip Akbayram, Grup Çağrı, Sevinç Eratalay, Banu Kırbağ ve sayamadığım bir çok sanatçının söylediği şarkıları olarak önümüze seriliyor.
Bir ülke, bir insanlık tarihi nasıl böyle Anka kuşu misali küllerinden doğar?
Neler yaşadınız, neler geçirdiniz, nasıl yoktan var ettiniz, nasıl ticari zekanızı bu denli iyi kullanabildiniz?
Atatürk’ün derslerde eğitim olarak verilmesini istemesine şaşırmamak gerek aslında , o yıllara baktığımız da biz de o zamanlar yıkılmıştık ve yeniden yükselmemiz gerekiyordu belki de hikayelerimiz benzer olduğu için istemiştir düşüncesi doğuyor.
Kum ve Köpük
Ağır, betimlemeli , düşünürken beyni yakan eserleri okuduktan sonra dönüp biraz kafam sakinleşsin diyorsanız Halil Cibran eserleri tam da buna göre.
Anlaşılması zor olmayan günümüz yaşantıları kısa aforizmalar halinde sunmuş okuyucuya ama bir Stefan Zweig de değil.