Bunun tam tersine, erkek avcılar saygınlık kaygısıyla hareket etme eğilimi gösterirler: Örneğin, her gün zürafa avına çıkıp ayda bir kez sırtlarında bir zürafayla dönerek büyük avcı sıfatını kazanmak onlar için her gün garantili bir biçimde fındık toplamak gibi küçültücü bir iş yaparak bir ayda eve iki zürafa ağırlığında fındık getirmekten iyidir, insanlar ayrıca balığı nadir bir yiyecek ya da tabu saymak gibi görünüşte nedensiz birtakım kültürel tercihlerle de hareket ederler.
Bilim insanları avcı/toplayıcıların hayatlarını tanımlamak için Thomas Hobbes'un bir sözünü alıntılarlar, "berbat, hayvanca ve kısa". Herhalde çok çalışmak zorundaydılar, her gün yiyecek bulmak için dolaşıp duruyor, çoğu kez açlık çekiyorlardı, yumuşak yatak, doğru dürüst giyecek gibi temel maddi rahatlıklara sahip değildiler ve genç yaşta ölüyorlardı.
Ağlıyorum! Niçin ölümlüler için şu olmuyor,
iki kez genç ve iki kez de yaşlı olunmuyor?
Bir evin içinde bir şey iyi gitmiyorsa,
biraz düşündükten sonra düzeltiriz, yaşam süresi
böyle değil. Eğer iki kez genç ve iki kez yaşlı
olabilseydik, eğer bir suç işlemiş olsaydık,
sahip olduğumuz ikinci hayatla düzeltebilirdik.