- devleti çeviren çarklar sakat; toplum hayatı çürümüş, kadınlarımız...
Annesi sözünü kesti:
- kadınlara neden bidüzüye hücum ediyorsun?
- niçin etmeyeyim? Sade zevke, çocuk doğurmaya mahsus birer alet... hangisine insan diyebiliriz? Zincirleri altın bile olsa, kendileri birer esir...
Cehennem hakkım değil, cennet benden kurtuldu.
Bilmiyorum toprağım, nerelerden yoğruldu.
Fakir, kâfir ve çirkin bir fahişe gibiyim
Ne dinim var ne dünyam, ne de cennet umudu.
Her türlü sıkıntısına rağmen, Eminesiz hayat onca tahayyülü güç bir şeydi. Onda ne kadar serseriliğe, başıboş gezmeye alışkanlık varsa, o kadar da birine bağlanmak birinin malı, kulu olmak ihtiyacı vardı. Annesini kaybettiğinden beri bu kadar yalnızlıktan korkmamıştı.
Sakın içmiyorum ben diye, sarhoşa sövme.
“ Dini bütün adamım...” diyip kendini övme.
Ne sanırsın kendini sen her ayıbı işlersin;
Allah kısmet ederse, elbet ederim tövbe.