Eren
@ernpf
Eskişehir
25 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Sadece çok uzak bir gelecekte bana faydası olacak kitapları, genel okuma çizgimin dışında kalanları ve bir kez okuyup da bir daha yıllar boyu, belki de hiçbir zaman kapağını bile açmayacaklarımı neden evde tuttuğumu defalarca sordum kendime. Fakat, örneğin, nasıl olur da çocukluğumun birkaç tuğlasını yerinden sökmeden Vahşetin Çağrısı’ndan kurtulurum? Yahut gençliğime damgasını vuran Zorba'dan,
25. Saat'ten ve kendimize bahşettiğimiz o kutsal sadakat ile en üst raflara yıllar önce, bütün halinde fakat sessiz sedasız, hediye edilmiş diğerlerinden?
Reklam
Fakat aktif bir meşguliyet, boğucu bir kederin en iyi devası ve umutsuzluğun en iyi ilacı değil midir?
Yaşam, bir endişeyi bir kenara bırakıp ötekine koştuğumuz, bir arzumuzdan sıyrılıp kendimizi bir başka arzunun kollarında bulduğumuz bir süreçtir.
Endişe ve gücenmeyi körükleyen his, şu anda olduğumuzdan başka bir şey olabileceğimiz hissidir; bu hisse de eşitimiz saydığımız insanların bize göre daha üstün başarılar elde etmesi neden olur.
Çocukluk başlamak demekti. Dünyaya, hayata, zamana, kendine ait olan her şeye titrek adımlarla yürümekti. Çocukluk bir imkandı. Çocukluk acıya, kayıplara, ölüme henüz uzak olmaktı. Yokluğun daha az acıtmasıydı, avuntunun ve şefkatin bolluğuydu.
Reklam