Bir insan geçmiş olumsuz yaşantılardan çok, ufuklarını genişletemediği ve daha iyi bir insan olabilme yolunda gelişimini sürdüremediği için acı duyar. Bir başka deyişle, yazgısından kaçmaya çalıştığı için yeteneklerini ve gizilgüçlerini kullanmamaktadır. Ne var ki, bir kez yazgısını tanıyıp özümledikten ve ona etkin bir biçimde katılmayı kabul ettikten sonra, daha zengin boyutlarıyla anlamlı bir yaşam sürdürebilir. Ancak bu daha az acı çekeceği anlamına gelmez.