''Halbuki Sarto’nun bu tablosundaki Meryem, düşünmeyi öğrenmiş, hayat hakkında ki hükümlerini vermiş ve dünyayı istihfaf etmeye başlamış bir kadındı. İki tarafında dua eder gibi duran azizelere değil, kucağındaki Mesih’e değil, hatta gökyüzüne de değil, toprağa bakıyor ve muhakkak ki bir şeyler görüyordu.''