adimin bir oneminin olmadigini ben de biliyorum. ama su satirlari yazan ele sahip vucut bir ad tasiyor. ad vucudu var kilar.
gercek bir hayat hikayesi olarak degil, gulup gectigin basit romanlar gibi oku beni.
bir iz kalsin ardimda, ama okundugu anda unutulacak bir iz.
unutulmayacak bir iz birakan adamlardan degilim.
kendime zamanin ipini koparma diyorum. ama bu hic kolay degil. insan uyuyakaliyor, uyaninca aradan aylar gecmis gibi oluyor. zamani nerede biraktigini hatirlamak guc.
cukurova insanlari gittikce zalim, kotu sevgisiz oluyorlarmis... dosr diyecek hic dost kalmamis. herkes herkesin gozunu oyuyormus, bes kurusa insan babasini oldururmus. kendisi o kadar insan icine girmiyormus. baharda portakal cicekleri oyle bir kokarmis ki kokularindan insan sarhos olurmus...