Ve elbette kimse niçin yaşadığını bilemez. Ve elbette ben ne zaman yaşadığımı bilemem. Ölümü gördükten sonra sormayı akıl ettiğim bir sorunun yanıtı hiçbir yerde yok. Yaşamadım çünkü. Yalnızca eskidim. Neden daha önce anlamadım bunu?
Toprakla uğraşan beden eskimez!" derler. Ben eskidim. Fakat bu yaşımda yavaş yavaş da olsa hâlâ dimdik yürürüm. Küçük adımlar atarım ama karnım içerde, sırtım düz, başım diktir yürürken. Torunum beni yıllanmış bir çınara benzetiyor. Doğrudur; sanırım pek yakında içim öldüğü zaman bile gövdem dik duracak benim...