Eski, ama böyle Adile Naşit'li, Münir Özkul'lu filmler gibi ya da tek kanallı zamanların dizileri tadında bir hikaye. Bilmem belki eskidim ya da ruh halim çok uygundu ama çok beğendim. Bir Torgay kuşumuz var artık sevgili okurlar, sizin ve benim ortak. Keyifli okumalar
Hasretinde Prangalar Eskittim·184 syf.·
2/10
2025 30. kitabı
Bu dizeyi yazarken aslında bir cümle kurmadım; içimde biriken yılları bıraktım kâğıda. Hasret benim için sadece özlemek değil, insanın kendi içinde hapsolması. Pranga kelimesini özellikle seçtim, çünkü bu bekleyiş gönüllü değil; kaçmak istesen de kaçamadığın bir hâl bu. Gitmek bazen mümkün ama kopmak asla.
“Eskittim” derken abartmadım. Gerçekten eskidim. Zaman geçti, mevsimler değişti, geceler sabaha döndü ama ben aynı yerde kaldım. Hasret beni yıpratmadı sadece; ben hasretin kendisini yıprattım. O kadar uzun süre taşıdım ki, zincirlerin bile bana ayak uyduramadığını hissettim.
Bu cümlede sessizliğim var. Söylenemeyenlerim, anlatılmayanlarım, içime attıklarım var. Bağırmadım, isyan etmedim; sadece bekledim. Beklemek insanı olgunlaştırmıyor her zaman, bazen sadece yoruyor. Ben de o yorgunluğun içinden yazdım bu satırı.
Aslında bu dize, sevmenin ne kadar ağır bir sorumluluk olduğunu anlatıyor. Herkes sevdiğini özler ama herkes bu özlemi taşımayı beceremez. Ben vazgeçmedim, kopmadım; içimde paslanan değil, eskittiğim prangalar kaldı.
Bu yüzden bu cümle kısa ama benim için uzun bir hikâye.
Bir bekleyişin, bir susuşun, bir eksilişin özeti.
Ve belki de en çok, hâlâ seviyor olmanın itirafı
Reklam
Merhabalar
Bugün Veda Caddesi serisinin ilk kitabı Cevf ile geldim toplam beş kitaptan oluşan bu güzel serinin ilk yorumuna geçelim.
"Bir kere düştün yoluma, öylece gidemezsin. Hayat seni bıraktı avuçlarıma, tutamazsan düşersin. Yaşanacak çok şey var. Çünkü burası Veda Caddesi, çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."
"Yeni bir hayat başlıyor, her gün yeniden ölebilmek için."
Ben Aymira; bir babam bir de erkek kardeşim var. Hayatım bir kaç eski dost ve bir kırık yataktan ibaret.
Ben Aymira; kader, hayatımın iplerini elime bıraktığında adımı bile bilmiyorum. Büyüdükçe öğrendim, öğrendikçe eskidim.
Ben Aymira; iki yüzüm vardı benim. Biri babama gösterdiğim diğeri ondan gizlediğim. Böyle olmayı babam sayesinde öğrenmiştim. Simli bebeklerim olmamıştı hiç yada boynuma taktığım beslenme çantam. Yemek yemeyi sevmezdim, çünkü babam tokluğu öğretmişti bana.
Ben Aymira; ay kadar parlak gece kadar kızıl... Cesur ve aynı zamanda korkak bir kız.
Ben Aymira ve bunlar benim satırlarım...
Aymira annesi vefat etmiş küçük yaşta okulu bırakıp çalışmak zorunda kalmış bir kızımız.
Bir insanın iyi babası olması ne büyük bir şans. Bu kitapta malesef kızımız şanslı değil.
Her fırsatta annesinin mezarına giden kardeşine babasından gizli birşeyler almak zorunda kalması çok kötü.
Bir gece Aymira para kazanmak için el işi olan taksiye çıkar. O anda arabaya binen yabancı başına silah dayar.
O gece yi bir şekilde taş atan Aymira bir gece yine o adamın tekrar karşısına çıkması ile başlar herşey. Kamer O gece eve göndermedi Aymira'yı kendi evine götürdü.
Ailesini korumak için sonrasında bir süre daha Kamer ile yaşamak zorunda kalır.
Devamı öyle hızlı ilerliyor ki çok akıcı nir kitap ben ikinci kitaba geçmeye gidiyorum.
700. İncelemem! Siz değerli dostlarıma ithafen...Edebiyat
"Ben bu hikayeden sessiz sedasız nasıl çıkıp gideceğim?"
Okumanın en zor tarafı bu olsa gerek! Koşa koşa seçtiğin, hayatına aldığın kitaptan aynı hızla ayrılamıyorsun. Gittiğin yerlere seninle geliyor, gece başucunda sabahlıyor, öyle bir yer ediniyor ki ruhunda; bitirip kapağını kapatsan da içinde bitiremiyorsun. İçini kemiriyor öyle olunca, usul usul, fark ettirmeden...
Bitti,
Şimdi 
Nazan Bekiroğlu'nun bütün kitaplarını yeniden okumuş gibiyim.
Bir ömrün muhasebesini yaptım onunla, yaşanmış ve mihrican fırtınası esmiş bir ömrün muhasebesi...
Setterhan'a gittim yeniden... Onunla sevdim. "İçimden yenilenemeyince dışımdan eskidim." Sofya oldum eski bir kitapçı dükkanında ama onu "boşluklarıma doldurmaya kalkmadan." Yeri geldi Mücella oldum, bekledim. Beklemeyi ondan öğrendim. Beklemenin kitabı olsa o an yazardım. Nasibimde yoktu, içtiğim su kaldı boğazımda. "Denizde boğulan bir balık kadar yalnız kaldım." Yedi uyurlar uyumadı benim kadar. Öyle bir seyredişti hayatı... Hayatı yaşayanlardan mıyım, seyredenlerden mi bilemedim.
Mihrican fırtınasını bilir misiniz?
Yaz biter, sonbahar başlar, mevsim geçişi, kuşların göçüşü... Fırtına çıkar tam o zamanlarda, "mihrican fırtınası". Farslar, "Güneşin yer altına inmesi" "tabiatın uykuya dalması" derler. Bir fırtına bildirir bize bunu olanca şiddetiyle. Güzel giden tüm şeylerin olası sonunda yüzümüze çarpan soğuk su misali esip geçen o fırtına.
"Bana gitme vaktidir şimdi. Sen ister unut ister unutma beni."
"Elveda eski hayatım, sana tümden veda ediyorum!" diyor 
Lev Tolstoy 
Diriliş'inde. 
Umay Umay, "Ben buyum işte, en kuru veda, çıkılmayan yolculuk..." Ve Hepimizin filmine aşık olduğu 
Selvi Boylum Al Yazmalım kitabında 
Cengiz Aytmatov, "Elveda, Isık-Göl’üm, bitmemiş türküm benim!" youtu.be/id9uXYYopZY?si=... Neden bilmem buram buram veda kokusu aldım
Nazan Bekiroğlu'nun bütün kitaplarını yeniden okumuş gibiyim.
Bir ömrün muhasebesini yaptım onunla, yaşanmış ve mihrican fırtınası esmiş bir ömrün muhasebesi...
Setterhan'a gittim yeniden... Onunla sevdim. "İçimden yenilenemeyince dışımdan eskidim." Sofya oldum eski bir kitapçı dükkanında ama onu "boşluklarıma doldurmaya kalkmadan." Yeri geldi Mücella oldum, bekledim. Beklemeyi ondan öğrendim. Beklemenin kitabı olsa o an yazardım. Nasibimde yoktu, içtiğim su kaldı boğazımda. "Denizde boğulan bir balık kadar yalnız kaldım." Yedi uyurlar uyumadı benim kadar. Öyle bir seyredişti hayatı... Hayatı yaşayanlardan mıyım, seyredenlerden mi bilemedim.
Mihrican fırtınasını bilir misiniz?
Yaz biter, sonbahar başlar, mevsim geçişi, kuşların göçüşü... Fırtına çıkar tam o zamanlarda, "mihrican fırtınası". Farslar, "Güneşin yer altına inmesi" "tabiatın uykuya dalması" derler. Bir fırtına bildirir bize bunu olanca şiddetiyle. Güzel giden tüm şeylerin olası sonunda yüzümüze çarpan soğuk su misali esip geçen o fırtına.
"Bana gitme vaktidir şimdi. Sen ister unut ister unutma beni."
"Elveda eski hayatım, sana tümden veda ediyorum!" diyor Lev Tolstoy Diriliş'inde. Umay Umay, "Ben buyum işte, en kuru veda, çıkılmayan yolculuk..." Ve Hepimizin filmine aşık olduğu Selvi Boylum Al Yazmalım kitabında Cengiz Aytmatov, "Elveda, Isık-Göl’üm, bitmemiş türküm benim!" youtu.be/id9uXYYopZY?si=... Neden bilmem buram buram veda kokusu aldım
Herkese merhaba . Bugün size okudukça canımı acıtan ama bir o kadar da keyif veren bir eseri yorumlamaya geldim .
"Dünya'yı terk ediyordum,ona ait oluyordum."
Hayatınızın aşkı olduğuna inandığınız birine Blöf uğruna gidebilirsin deseniz ve gitse ne yapardınız?
Dora, büyük bir yayınevinde bestteller çeviri yapan akademik hayatı başarılı, ayakları üzerinde dimdik duran bir kadın.
Peki ayakları üzerinde dimdik durabilen bir kadını yıkan duygu ne olabilir?
Şok,özlem,hasret,kıskançlık,rekabet,aşk,acı,ıstırap,tutku...
Ilgaz, kendi söküğünü dikemeyen bir Klinik Psikolog. Bir anda ortaya çıkan bir anda ortadan kaybolan, aşkını yanlış kişide bulmaya çalışan ama özünde iyi bir adam.
"Neyi yanlış yaptığımı,nerede hata yaptığımı,gitmene sebep olacak en ufak bir davranışımı düşündüm durdum ben! Yok oldun, inanabiliyor musun? Arkanı döndün ve yok oldun!"
Beklenen sadece 6 yıl mıydı yoksa koca bir ömür müydü?
Dora çok savaş vermişti kendiyle, hayatıyla ama en çok, en çok aşkıyla. 6 yıl boyunca neden diye sordu hep kendine. Sandı ki Ilgaz zorunluluktan, tehdit edildiğinden ellerinden kayıp gitti. Peki ya gerçek? Gerçek çok başkaydı... Tıpkı Dora'nın aşkı gibi, bambaşka...
"O,gidişiyle gelişi arasına bir hayat sıkıştırmıştı ; benim kaldığım yerde kalakalışımın aksine..."
"O,benim,bana göre yarım kalmış yanım..."
Peki Yarım kalmışlığınızı sizi yarım bırakanla mı yoksa yeni bir parçayla mı tamamlamalısınız?
Onu yarım bırakan adam geri dönmüşken ve hayatına girmeye çalışırken yanıbaşında onu sessizce seven her daim yanında olan biri daha vardı...
Çağrı, Dora ile aynı yayınevinde ve aynı projelerde çalışan başarılı bir editör. Uzaktan uzağa aşkını içinde yaşayan, belli etse de anlaşılmayan ince ruhlu bir adam.
"Bakmaya,görmeye dayanamıyorum. Seni üzmesine izin
Mırıldandıklarım-Murathan Mungan
sizden saklı
gelmediniz, ben hep sizi bekledim
eksilen yanlarımla
sizden saklı eskidim
her şeyden önce aşk verilmiş bir sözdü benim için
gün, ay, saat, hafta: takvimişi zaman yani
aldıkça dönemeçleri değişmedi hiçbir şey
yalnızca ufuklar yeniledim
kaç aşktan oluşmuş bir şeydi aşk
her sevgiyle biraz daha
biraz daha sizden saklı eskidim
Murathan Mungan’la tanışma kitabım oldu. İnanılmaz sevdim. Şiir okumaya yeni yeni alışmış bir okur olarak en sevdiğim şairler arasında yerini aldı Mungan.
Reklam
Reklam