Oysa yalnız başımıza kaldığımızda hep
kalıcılıktı peşinden koştuğumuz, yerimiz
dünya ile oyun arasındaki ara-alandı;
ta başlangıcından bu yana ancak
tertemiz adımlara hazır bir yer.
Again!
Come, give, yield all your strength to me!
From far a low word breathes on the breaking brain
Its cruel calm, submission's misery
Gentling her awe as to a soul predestined.
Cease, silent love! My doom!
Believe me rather than am wise
In disregard of the divine,
A glory kindles in those eyes,
Trembles to starlight. Mine, O Mine!
No more be tears in moon or mist
For thee, sweet sentimentalist.