Yalnızlığımın annesi
İnsan ölünce yalnız kendisi ölmüyor
Ne diyordu Metin Abi
Yani benim gözlerimin bunca yıl gördükleri
Bir gün benimle birlikte
Yok olup gidecekler, öyle mi?
Dünyanın bütün seslerini alıp götürdün
Mezarından başka harf kalmadı ağzımda.
Yoruldum kalabalığın hayatından
Yaşamak diye el çırptığım ne varsa
Şimdi bir ölüm türküsü, bir hatıra yangını
Yalnızlık çark dönüyor üstümde
Meczupluğumda hürriyeti ve huzuru buldum, yalnızlığın hürriyetini ve anlaşılamamanın huzurunu; bizi anlayanlar içimizdeki bir şeyi de esir alırlar çünkü.
Yine de huzurum fazla mağrur etmesin beni. Bir hırsıza hapisteyken kendisi gibi bir hırsız dahi dokunmaz.
Kalabalık için yaratılmamıştır geceler.
Gece seni ayırır komşundan,
bunu aldırmadan gitmemelisin kapısına.
Ve odanda geceleyin ışık yakarsan,
bakmak için insanların yüzüne,
iyi düşünmelisin: Bakmak, ama kime.