Ivan Şçerbakov babasının dediklerini,Tanrı'nın emirlerini asla unutmuyordu:Kıvılcımı söndürmeyen ateşi zapt edemezdi.
Birisi ona kötülük ederse intikam almaya değil,arayı düzeltmeye çalışıyordu;biri ona küfrederse aynı şekilde karşılık vermiyor,karşısındakine küfretmemeyi öğretmeye çalışıyordu;kadınlara ve çocuklara da bunu öğretiyordu.
Hayır oğlum,bir şey gördüğün yok:kin senin gözlerini kör etmiş.Hep başkasının günahını görüyor,kendininkini kulak ardı ediyorsun.Ne diyordun? O daha kötüymüş! Kötülük eden bir tek o olsaydı,ortada kötülük kalmazdı.İki insan arasındaki kötülük sadece birinden mi çıkar? Kötülük iki taraflıdır.
İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı'nın, Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.