"Ama gözler kördür. İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman gerçeği görebilir..."
İnsan içinde bulunduğu umutsuz koşullarda bazen bir zinciri bir saç teliyle koparabileceğini sanır.
Aramıza yerleşen dev bir sessizlik konuşmamıza engel oluyordu sanki. Oysa birbirimize söyleyeceğimiz şeyler öyle çoktu ki.
Gözlerimi kapayabilir, kulaklarımı tıkayabilir ama düşünmeden edemezdim.
Sanki yüreğim boş bir kafes.
