e s m a
@esmasiriin
𖤓 ☾
Şu anda okuduğu kitap
Not
. Gece yarısını geçmişti. Dakikalar ilerledikçe tenimdeki çizikler daha da derinleşiyor, daha da kanıyorlardı. Düşünmekten yorgun düştüğüm bir an, göz kapaklarım uykunun ağrııyla titredi ve sessizce kendimi uykunun kollarına teslim ettim.
"Seni defalarca uyardım, Deirdre..." dedi gölgelerin arasından. Yine ilk karşılaştığımız ıssız yolun kenarındaydık. Çıplak ayaklarıma batan kıymıkların acısını hissedebiliyordum. Saçlarım üşüyen omuzlarımı örtmüyordu. Rüzgăr acımasızca ısırıyordu onun karşısında çırılçıplak kalan tenimi. Sanki üzerimdeki giysiler birer yanılsamadan ibaretti ve iliklerime kadar soğuğu hissediyordum.
Kendini bana göstermemesine içerledim ancak yine de cevap vermedim sesine ihtiyacım vardı o sert ama benim tatlı bulduğum sesine.
"Sana bir şey olmasına izin vermem ama bana bir şey olursa yaşayamayacağını biliyorum," dedi pes etmiş gibi. "Gözlerinde gördüğüm aşk, o masum sevgi, o tatlı eziyet... Beni yok ediyor, anlamıyor musun? Ben, beni tanıdığın gibiyim. Değişmem imkansız, değişmem tehlikeli! Beni yabancı olduğum topraklara çağırıyorsun. Arkamda tonlarca yük var. Gözümü kırpmadan öldürdüğüm bir çok insan... Beni korkak bir adam yapıyorsun, Deirdre. Ama ben korkmam. Korkmak istemiyorum. "
Deirdre
. Gözlerim korkutucu derecede karışık olan yüz hatlarında geziniyordu.
İfadesi hoşuma gitmemişti.
Karşılık olarak takındığım ifade nasıldı bilmiyordum ancak kafasını geriye attı ve acı çeker gibi gözlerini kapadı.
"Deirdre..." dedi yutkunarak. Sanki ilk defa konuşmakta zorlanıyordu. "Sen ateş değilsin. Sen ateşten çok daha kuvvetli bir fırtınasın." Bir süre duraksadı. "Ve ben bu fırtınaya karşı gelemiyorum. Akışına bırakıp sığ bir limanda kurtulup gitmek istiyorum ama buna izin vermiyorsun." dedi.
Benide
Sonra elini arkadaşının dizine vurarak, hikâyesine devam ediyormuş gibi bir tavır ile :
" Hayat beni sıkıyor..."dedi.
Gönderdiğim pusulalara karşılık beklememem gerektiğini biliyorum. Cevap yazmadığınıza göre iyi olmalısınız. Çünkü bizler genellikle iyi olduğumuz zamanlar susarız , böyle ise sevinmem gerekir .
Sayfa 5 - Halk Kitabevi-Aylin Yıldız
Yaşam hızlı giden tren gibidir. İstasyonlar ise inip binmek için fırsat... Kaçan her fırsat trenin içine ,kaçan her tren ise istasyona tutsak eder insanı . Esaretten kurtulmanın tek yolu ineceğin ve bineceğin zamanları iyi seçmektir.
Sayfa 19
