Ruhu öldürülmüş iki canlı
“Ne derse desin, annesi ona iyi geceler öpücüğü verseydi, onu kollarına alıp ninniler söyleseydi ve kendini güvende hissettirseydi o kadınları bu kadar rahat bir şekilde öldürür müydü?”
Kitabı oxuyub bitirdikdən sonra haqqında yazılan rəyləri oxuyanda çox adamın mövzunu tamamilə səhv anladığını gördüm. Hamı kitabın içindəki o ağır yetişkin səhnələrə, iyrəncliklərə, toksikliyə ilişib qalıb. Çoxu kitabı sadəcə ucuz bir porno romanı hesab edib kənara atır. Yazar ilk səhifədə olacaqları qısaca izah edib. Bunu oxuyub ona görə davam edib-edilməyəcəyini qərar versə oxucu kitabın əsl verdiyi dərsin nə olduğunu anlayan çox olardı
Amma heç kim oturub bu sualı vermir: Niyə? Bu insanlar niyə bu vəziyyətdədir? Ortadakı o iyrəncliklərə, pisliklərə yox, bir az da o insanların ruhunu öldürənlərə fokuslanmaq lazım deyilmi? Məncə, oxucuların bu cür səhv yerə fokuslanmasının ən böyük səbəbi elə yazarın özüdür. Müəllif o keçmiş travmalara, personajların daxili dünyasına tam fokuslansaydı, hər şey çox daha yaxşı və mənalı olardı. Əlində o qədər dərin mövzu var ikən, o, kitabı bəzəməyə, o ağır səhnələri ön plana çıxarmağa çalışıb və mövzunun əsl dərinliyini kölgədə qoyub.
Məncə bu kitab bir eşq hekayəsi deyil, tam mənası ilə psixologiyası alt-üst olmuş iki insanın travmalarının toqquşmasıdır. İnsanlar Robbie-nin canavarlığına baxıb nifrət edirlər. Bəli, adam qorxuncdur, amma onu bu hala salan, içine o qaranlıq toxumları əkən öz anası, öz ailəsi olub. Robbie durduğu yerdə bu canavara çevrilməyib.
Eyni şey Savannah üçün də geçerlidir. Hamı onun Robbie qarşısındakı acizliyinə, o xəstəlikli duyğulara niyə bu qədər tez təslim olmasına əsəbiləşir. Amma unudurlar ki, Savannah hələ 5 yaşında uşaq olarkən nələrə məruz qalıb. Bir qız uşağının ruhunu bu cür vəhşicəsinə öldürüblərsə, o qız
Mirhicab Abdullayev - "Kənan və Aylin"
Kitab çox sürətli oxunurdu, sanki yazıçı böyük bir hekayəni qısaldıb təqdim etmişdi bizə. Amma bu qədər qısa bir kitabda niyə bu qədər təkrar fikir var? Dəfələrlə eyni cümlələrin təkrarlanması süni şəkildə kitabın uzadılması deyil, bəs nədir?
Tamam, kitab çox axıcı idi, amma niyə? Çünki hadisələr çox sürətli şəkildə baş verirdi. Yazıçı heç nəyi uzatmır, sanki kitab qısametrajlı film kimi kiçik-kiçik səhnələrdən ibarətdir. Hər səhnə bir-biri ilə bağlıdır, birini qaçırsan, hekayəni itirəcəksən.
Obrazlara gah adları ilə, gah da "müəllim" deyə xitab edilməsi qəribə idi. Standart bir xitab tərzi seçilməli idi məncə. Bir obraz digər obraza bir səhifədə Kənan deyir, digər səhifədə Kənan müəllim deyir. Niyə?
Əsas problemlərdən biri - təkrarçılıq. Birinci səhifədə oxuduğumuz bir şeyi növbəti səhifədə yenə oxuyuruq. Sizcə də bu yorucu deyil? Cümlələrin quruluşunda peşəkarlıq yoxdur, həvəskarcasına yazılmışdı sanki. Bədiilikdən söhbət belə gedə bilməzdi. Ard-arda gələn cümlələrin eyni sözlərlə bitməsi - vurulmuşdu, olmuşdu, yorulmuşdu, durmuşdu və s. hekayəni çox zəif göstərir.
Kitabda çox gözəl fikirlər var idi, məntiqli və kamil düşüncələr. Və demək olar ki, bəzilərində yazıçı ilə həmfikir idim. Lakin üslub və tərz ədəbiyyatdan uzaq idi. Çünki yazıçı məişət, loru və ara söhbətləri ilə çatdırırdı bunları bizə. Deyilənlər ağıllı və mənalı olsa da belə, oxuduqca görürsən ki, cümlələrdə təbiilik əvəzinə sünilik üstünlük təşkil edir və bu da kitabın ciddiyyətini azaldır, səmimiyyətini itirir. O qədər loru dildə danışılır ki, sanki kitab oxumursan, məhəllədə kiminləsə qeybət edirsən.
Amma yazıçının bir çox fikrini, təbliğ etmək istədiyini bəyəndim, fikirləri ilə həmfikirəm. Hər şeydən əlavə, mütaliə etmək mütləqdir ki, yazıçı da gəncləri
Bu əsərdə biz həm fəlsəfə, həm də romantika görürük. Filmlərin şablonu, həyatımızda bir ümid axtardığımız ruh ekizi söhbəti burdan çıxıbmış.Aristofanın dilindən deyilən mifə görə 2500 il əvvəl insanlar bütöv varlıqlar imiş, lakin tanrılar tərəfindən cəzalandırılaraq iki yerə bölünüblər. O vaxtdan bəri hər birimiz dünyada öz saf, itirilmiş digər yarımızı axtarırıq. Zaman keçir, əsrlər dəyişir, bəlkə sevgi də öz köhnə mahiyyətini itirir, amma insanın o bütövləşmək arzusu heç vaxt bitmir. Çünki dövrümüzdə alternativlər çoxalır.
Bəs eşq həqiqətən nədir? Sizin ruh ekiziniz olan, xarakteri sizə tam uyğun gələn birinə bəslənən o ali duyğular, yoxsa sadəcə zahiri gözəlliyinə valeh olduğunuz insana qarşı duyulan keçici bir ehtiras¿
564.jpg){kind=small}
Tarixin izlerini dasiyan şah eserdir Semerqend !
Oxuyarken sizi zamanin diliminde 11ci yuzilliye aparacaq ,tarixde öz izini qoymuş mühüm şexsiyyetler olan 3 dost
Omer Xeyyam ,Nizamúlmúlk ve Hesen Sabbahin dostluğundan ,apardiqlari siyasetden,Səlcuq dövlətini,
İsfahanı,Səmərqəndi,İran və Orta Asiyanı,elm, fəlsəfə və siyasi mübarizələri təsvir edecek o kitabdir Semerqend
Men ise Alamutun davami olaraq oxudum bu kitabi.
Semerqend 4 hisseden ibaretdir,
1ci hisse Omer Xeyyamin heyat ve yaradiciliğindan behs edir(Hadisələr XI əsr İran və Orta Asiyasında baş verir. Əsas qəhrəman məşhur şair, alim və filosof Ömər Xəyyamdır.)Kitabda onun: həyatından,
elmə və dinə baxışından,sevgi münasibətlərindən,
məşhur "Rübailər"inin yaranmasından bəhs edilir.
Burada həmçinin dövrün iki mühüm tarixi şəxsiyyəti olan:
Nizamülmülk
Həsən Sabbah
ilə münasibətləri göstərilir. Bu üç şəxs eyni dövrdə fərqli düşüncə yollarını təmsil edir:
Xəyyam — ağıl və azad düşüncə,
Nizamülmülk — dövlət və nizam,
Həsən Sabbah — ideologiya və fanatizm.
2ci hisse Hesen Sabbahin yaratdigi saxta cennet Xaşxaşilerden
3cu hisse Ómer Xeyyamin elyazmasinin taleyinden (Amerikalı Benjamin Lesage adlı qəhrəman Ömər Xəyyamın itmiş orijinal "Rübailər" əlyazmasını axtarmağa başlayır. Onun axtarışları İran inqilabı dövründən keçərək sonda məşhur RMS Titanic gəmisinə qədər uzanır.
Əlyazmanın taleyi insan taleləri ilə iç-içə keçir və tarix, sevgi, itki və zaman mövzuları birləşir.)
4cu hisse 19-cu esrde Benjaminin iranda oldugu muddetde burada geden siyasi çekişmeler, intriqalar ,muharibeler ,Benjaminin iranli xanimla esq macerasi,Ómer Xeyyamin elyazmasini qorumasindan behs edir
Kitab sizi heqiqeten keçmise aparacaq ve yaddaşinizda inanilmaz iz qoyacaq bir eserdir ,2ci defe oxumaga deyer kitabdir
bele bir eser ucun Amin Maaloufu
Alain de Botton 
Aşk Üzerine əsəri, bir sevgi hekayəsini sadəcə hissiyatla deyil, həm də soyuqqanlı bir fəlsəfi analizlə izah edən unikal bir kitabdır. Müəllif burada bir cütlüyün tanışlıqdan ayrılığa qədər olan münasibətini bədii dillə deyil, sanki bir filosofun qeydləri kimi təqdim edir.
Müəllif qeyd edir ki, biz qarşımızdakı insanı olduğu kimi deyil, görmək istədiyimiz kimi sevirik. O, bu prosesi Stendalın "kristallaşma" nəzəriyyəsi ilə əlaqələndirir — yəni sevdiyimiz şəxsin üzərinə xəyali almazlar və parıltılar düzürük.
Özünə nifrət və sevgi - Bu, kitabın ən maraqlı bölmələrindən biridir. Əgər bir insan özünü dərindən bəyənmirsə, onu sevən insana qarşı şübhə ilə yanaşmağa başlayır: "Mənim kimi birini sevirsə, deməli onda bir problem var". Bu paradoks, münasibətlərdə özünəinamın rolunu mükəmməl izah edir.
Bottonun dili həm yumoristik, həm də melankolikdir. O, oxucuya həm çox yaxın, həm də bir o qədər məsafəli durmağı bacarır. Əsər boyu Aristotel, Kant və Sartr kimi filosofların fikirlərini müasir bir kafedə çay içərkən edilən söhbət qədər sadələşdirərək təqdim edir.
Eşq üzərinə, sevgidən başı gicəllənənlər üçün bir "ayıltma" və ya "bələdçi" kitabıdır. Botton bizə deyir ki, sevmək gözəldir, amma nə üçün sevdiyimizi anlamaq bizi daha yetkin bir insana çevirir.
Və İstanbul kimisən...Duygu ve Düşünce
__Şeir oxumağı çox sevdiyim üçün bu kitab mənim gözləntilərimi tam qarşıladı.
Şeirlər, kitabın adından da bəlli olduğu kimi, sevgidən bəhs edir. Sevginin hər çaları, ona aid bütün hisslər şair tərəfindən səmimi və içdən, ən əsası isə oxucuya hiss etdirəcək şəkildə təqdim olunub.
Eşq acısını yaşamayan bir oxucu belə bu hissin necə dərin olduğunu misralardan təsəvvür edə bilir. Sevgi birlik içində olduqda insanı necə xoşbəxt etdiyini, ayrılıq və həsrətə çevrildikdə isə necə yaraladığını, aşiqə hansı duyğuları yaşatdığını şair çox uğurlu şəkildə ifadə edib.
Sevginin dar və işıqlı küçələrini, enişli-yoxuşlu yollarını təsirli və poetik dillə təsvir etməyi bacarıb. Çox bəyəndim. Şairimizin dünyəvi və fərqli mövzularda da qələmini maraq etdiyimi qeyd etmək istəyirəm.__