ezra
@esracchi
ekran süremi azaltmak için kitap okumaya karar verdim ve gayet iyi gidiyorum, her türden okuyorum
63 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
insan ölümlü şeylerden elini eteğini çekmeli! her eylem alçaltır insanı.
yeryüzüyle ilintim olmasın isterdim, ayaklarımın ucuyla bile!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
ortaokulda okuyup travmatize olduğum kitaplardan biriydi fakat konudan ziyade bana hissettirdiği acıyı, burukluğu hatırlıyordum. bu sebeple bu ekim ayında elime aldım ve bir kez daha okudum.
şeker portakalı asla bir çocuk kitabı değil. içerdiği şiddet ögeleri olsun bir çocuğun (ufacık bir çocuğun hem de) yaşadığı onca şey olsun gerçekten son derece travmatik şeyler barındırıyor içinde.
benim için acıklı bir kitabın ana karakteri bir çocuksa o kitap çok daha travmatik bir şeye dönüşebilir. şeker portakalı bunun en büyük örneği. zezé öyle çok yaraladı ki beni, toplum içinde okuyor olmama aldırış etmeden hüngür hüngür ağladım gerçekten.
zezé yerine ben acı çektim, onun yerine ben dayaklar yedim sanki. ah zezé’m, çocuğum benim </3 okuyun ve etrafınızda okumayan kim varsa okutturun, lütfen.
yüzbaşının kızı puşkin'den okuduğum ilk eser oldu ve dilini çok sevdim. okurken atsız'ın dilini ve kitaplarını hatırladım. hele bir de kitabın gerçekten yaşanmış olaylar üzerine kurulduğunu öğrenince gerçekten daha bir tatlı geldi bana. aktı gitti. ağır klasiklerden sonra okunmalık, araya atılmalık bir kitaptı. kitap kısacık olsa da ana karakterimiz dışındaki karakterler de oldukça güzel bir biçimde işlenmişti bana göre. bu, daha da hoşuma gitti diyebilirim.
okumanızı, kitaplığınızdaysa bekletmemenizi tavsiye ederim <3
“şeker portakalı fidanını hemen kesmeyecekler. kestiklerindeyse uzaklarda olacaksın ve hiç hissetmeyeceksin.”
hıçkırıklara boğularak dizlerine sarıldım.
“hepsi boşuna, baba… hepsi boşuna…”
bir ölü gibi fısıldadım: “kestiler bile baba, bir haftadan fazla oldu, şeker portakalı fidanımı kestiler.”
