Şevket Rado’nun “Eşref Saat”i sadece bir kitap değil, sanki bir ömürlük rehber, bir dost sesi, dedemin dizinin dibinde edilen sohbet gibi.Sıcak, samimi bizden...
Şevket Rado’nun yazı dili tatlı, içten ve öğretici. Okura yukarıdan bakmadan, yargılamadan, adeta bir çay eşliğinde nasihat eden bir dede gibi. Bazen baba, bazen ağabey, bazen bir halk filozofu oluyor. Kullandığı dil, ne ağır ne de hafif; tam kıvamında, radyo sohbeti tadında.
Metinlerin çoğu, Rado’nun İstanbul Radyosu’nda yaptığı sohbetlerin yazıya dökülmüş hali. O yüzden sesini duyar gibi oluyorsun okurken… Bazen güldürüyor, bazen düşündürüyor, bazen de tokadı şefkatle indiriyor.
1. Bireysel Gelişim ve Kişisel Sorumluluk:
“Daha İyi Olabilir”
“İstemek”
“Faydalı Bir İş Görmek Zevki”
→ Rado, yerinde sayanlardan değil. Kendi imkanların neyse onunla daha iyiye ulaşma derdinde. Bugünün kişisel gelişim kitaplarının dedesi gibi..
2. İnsan İlişkileri ve Empati:
“Tatlı Dil”
“Güler Yüz”
“Misafirliklerimiz”
“Çocukların Ana ve Babalarından Bekledikleri”
İnsanları anlamak, zamanı kollamak, empati yapmak… Yani eşref saatleri gözeterek yaşamak.
3. Toplumsal ve Ahlaki Duruş:
“Normal İnsan”
“Takdir Duygusu”
“Kendi Kendimizi Aldatmak”
“Şükürler Olsun”
Yozlaşmaya, kendini beğenmişliğe, pespayeliğe karşı ince ince ayar çekiyor. Ama hiçbir zaman kırmadan, hor görmeden...
4. Hayatın İçinden Felsefeler:
“Eşref Saat”
“Tesadüfler”
“İyimserlik-Kötümserlik”
Rado’ya göre hayat, büyük kararlarla değil, küçük anların büyük farklarıyla yönlenir. Ve o anları görebilenin adı uyanıktır, akıllıdır, yolcudur.
****KİTAPTAN YANSIYAN DEĞERLER
Ahlaklı olmak modern olmaya engel değildir.
Gülümsemek, yoksulluğun ilacıdır.
Emek vermek, alın teri dökmek kutsaldır.
İyi insan olmak, her mesleğin üstündedir.