Gece Açan Çiçekler, yazarın okuduğum ilk kitabı ve bende yazarın kurgu gücüne, anlatımına, diline karşı hayranlık uyandırdı. Uzun zamandır okuduğum kitaplar arasında, merak duygumu her sayfada canlı
Tarık Tufan’ın bütün kitaplarını okumuş biri olarak son kitabı içinde gönlümden geçenleri ifade etmek istiyorum. Bu sefer kitabın kapağından başlayacağım. Romanın kilit kahramanı olan Handan Hanım…
Herkese Merhaba
Bugün sizlere Abdurrahman Tuncel kaleminden Eşref-i Mahlukat İnsan kitabının yorumu ile geldim
Mayıs ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 126 sayfalık bir kitap
•Sayfaların arasında özünü bulacağın bir
Uzun bir aradan sonra herkese merhaba!
Bugün diğer eserlerini de severek okuduğum Tarihçi, Süleyman Tekir Hocamızın eseri ''İttihatçılık - Doğuş'' adı kitabını incelemek için
İbnü’l Arabi daha çok mistiszm ve tasavvuf alanında kategorize edildiği için felsefe kitaplarında pek yer bulamamıştır. Ancak kurduğu sistematikle belki de atanamamış ateistlerin dillerine pelesenk
"Anladım ki bu dünyanın tek hakikati insanın yalnızlığıdır, ötesini anlamaya çalışanların kalbinde sadece yorgunluk kalır." Sevgili ✰ Yıldız ✰ ile Gece Açan Çiçekler kitabını ortak okuduğum için çok mutlu oldum, kitabın güzelliğine biraz daha güzellik eklendi:))
Kitap bittikten sonra ikimiz de görüşlerimizi, hissettiklerimizi anlattık. Ve şunu yine net bir şekilde anladım ki, kitaplar aynı ama duygular farklı. Yıldız, handan'a en çok üzülürken ben Halide için üzüldüm. Derviş Ali zaten ortak noktasıydı ikimizin de. Çünkü çok zor bir hayatı olmuştu derviş Ali'nin.
Öyle bir aile ki herkes biraz yaralı... Cihangir, Zeliha, Nihal ve en çokta Halide... Annesinin sevmediğini kim sevebilir? Babasının bile kandırdığı bir kızı kim inandırabilir insanlara? Ama Halide inandı Nedim'e ve hayatın acı yüzü ile bir kez daha karşı karşıya kaldı, çünkü Nedim hiçbir şey demeden çıkmıştı hayatından.
Ne demişti Nazım Hikmet Ran "Alt tarafı bir çiçek koklayıp, bir hayvan sahiplenip, birkaç insan tanıyıp, sevip gidecektik bu dünyadan. Nasıl kötü bir zamana denk geldi ömrümüz."
Derviş Ali, Halide ve Eşref'in buluştuğu sayfaları hüzünlü bir mutluluk ile okudum. "Kitabın sonu nasıl olabilirdi diye konuştuğumuzda, bana göre kesinlikle böyle bitmesi en olması gereken yerdi diye düşünüyorum. Yani çok tadında bitirmiş kitabı Tarık Tufan
Benim klâsik vedam ile kapatalım incelemeyi. "Ailenin açtığı yaraları kapatmaya zamanın gücü yetmiyordu. Belli ki hâlâ acı çekiyordu. Syf252" Tek temennim acı çekmediğimiz mutlu olduğumuz bir hayatımız olur yaşadığımız sürece.
Sağlıkla ve kitapla kalın.