anlatmadım
anlatsaydım belki rahatlayacaktım
kalmayacaktı gizlimde beni bağırtan bu dert
demeyecektim muhtemelen kendime durup durup
ben bu yerin yerlisi değilim diye
Her şeyin geçici olduğunu öğrendim.Anıların,duyguların,insanların,çiçeklerin.Öğrendim ki aşk fedakârlıkmış.Her şeyi feda etmek.Ve acıtmasına izin vermek.
Yaralanabilir olmanın asla yanlış olmadığını gördüm çünkü hassas kalmanın çok zor olduğu bir dünyada sert olmayı seçmek kolay yol sadece.
Öğrendim ki her şey ikilikler içinde.
Ölüm ve yaşam,keder ve neşe,tuz ve şeker,sen ve ben.Evrenin dengesi bu.
Yabancılarla dost oldum,dostlarımla yabancılaştım.
Ve baktım ki her acıda annemin kolları yok sarabileceğim.
Sevdiysem kanatlandırırım sevdiğimi
Belki de iyi değil bu yaptığım
Hep uçup giderler çünkü
Hele bir de kalbim kırıldıysa
Gör sen beni
Kederlenmem
Paramparça kalırım