İşte o günlerde öğrendim uzakların yakınlığını ve yakınların uzaklığını. Ve yine o günlerde öğrendim vedaların acısını da tatlısını da gösterilen vefayla göğüslemeyi.
hiç çekinmeyeceğim yaralarımı göstermekten.
"bak burası." diyeceğim.
"öpersen geçer, deşersen ağlarım..."
ama bileceğim senin deşmeyeceğini, aksine beni anlayacağını...
"yaralarını gösterme, en zor anında oradan vururlar." diyenlere
inat, "o vurmuyor, yaralarımdan öpüyor." diyeceğim.