es
@essaksoyy
Klasik Türk şiiri ve Türkçe âşığı uzman Türkolog / x.com/essaksoy_
Şu anda okuduğu kitaplar
Tam tamına 2 haftamı alan Salah Birsel'in bimisal eserinden bahsetmek istiyorum. Salah Birsel kanaatimce Türkçeyi en iyi kullanan sanatçılarımızdan. Öyle ki onun eserlerini okurken hayatınızda hiç duymadığınız birçok deyim ve söz öbeği öğrenebilirsiniz. Özellikle deyimleri kullanma konusundaki ustalığı takdire şayandır. Boğaziçi Şıngır Mıngır isimli eserinde, İstanbul Boğazı’nın sadece coğrafyasını değil; yalılarını, saraylarını, köşklerini ve bu mekânların içine sinmiş insan hikâyelerini soludum âdeta. Padişahlar, sadrazamlar, şehzadeler, şairler ve Boğaz müdavimleri kitabın başrollerini paylaşıyor. Eseri okurken Lale Devri eğlencelerinden yalı çapkınlıklarına, Kağıthane mesirelerinden edebiyatçıların şifa sahillerindeki buluşmalarına kadar geniş bir yelpazeyi âdeta bir sinema şeridi gibi izledim. Hatta bunca zaman neden okumamışım, hayıflanmasını yaşattı eser bana. Birsel, Boğaz'ın sadece taşını toprağını değil, sıradan insanın ve saray aristokrasisinin gündelik yaşam kültürünü de sunuyor. Her şeyden önce kelime hazinesine mest olduğum bir sanatçı Salah Birsel. Sıra dışı kelime hazinesi, mizahi ve iğneleyici tonu ve bunları sohbet havasında esere yedirmesi gerçekten büyük meziyettir. Salah Birsel'den öğrendiğim çok deyim oldu bu eseri okurken. Örneğin "pireyi deve yapmak" herkesçe bilinen bir deyimken kendisi bunu "sineği Anka kuşu yapmak" olarak tarif eder. "İçine kurt düşmek" deyimini "içine erik kurusu düşmek" olarak, "ölmek" eylemini ise "arka üstü yatmak", "ömür eteği kısalmak" olarak ifade eder. Salah'ın resmi tarihin unuttuğu "küçük detayları" ve gündelik yaşamın estetiğini kurtarması, edebiyat açısından oldukça değerlidir. Sayfalar arasında gezinirken adeta XX. yüzyılın Evliya Çelebisi ile yürüdüm. Bu esere bir eleştirim kronolojik dağınıklıktan ötürü olacak.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Barok tarzının en güzel örneklerinden Ihlamur Kasrı
Ihlamur Kasrı, ne Balmumcu Köşkleri ya da Erenköy’ün eski sade evleri kadar yalın ne de Zincirlikuyu Kasrı ya da Ayazağa Köşkü kadar sağlam ve görkemlidir. Ama özenle süslenmiş, gösterişli ufak bir saray halinde yapılmıştır. Ihlamur Köşkü, Dolmabahçe, Çırağan, Göksu ve Beylerbeyi Saraylarının ufaltıla ufaltıla son sınıra indirilmiş bir örneğidir.
Büyük Elçi, o geceyi Tokat Kasrı'nda geçirir. Antoine Galland da yeniden üç levhanın yorumunu yapmak zorunda kalır. Bunlardan birinde şu ikilik kıpırdıyordur:
Cihan içinde ey gafil nedir maksud-u ins u cin
Ne kimse senden incinsin ne sen de kimseden incin
Arnavutköy 1979 / Sait Faik Olmak
Azizim Gonçarov, ben duygularımdan utansam da utanmasam da artık geçmiş ola. Sevgiliye açılmak ya da açılmamak bir an işidir. Evlenmek ya da evlenmemek de öyle. Ben bu anı da bu fırsatı da yitirdim. Bundan sonra heyecanlar içinde başladığım her aşkı, korkular içinde bitirmek zorundayım. Dayanacağım tek şey benbenlik. O da olmasa ben de Sait Faik olmam.
Bunca yol teptik, bunca insanı teraziledik; Arnavutköy meyhanelerinden birine
sığınıp şöyle sırsıklam Leyla olmak bizim de hakkımız.