Yapayalnızlığın, tek başına kalmışlığın sonsuz acılar veren karanlık duygularıyla doluvermişti birden yüreği.
Ama tuhaf şey, birden kimin ne düşündüğünü hiç de umursamadığını farketti. Bir anda gerçekleşmiş bir değişmeydi bu.
Değişmez karakter mevzusunu bir kenara bırakalım, çünkü zaten ayakta duracak hâli yok.
- Ne yapıyorsun?
- İş…
- Ne işi?
Delikanlı bir süre sustuktan sonra ciddi bir sesle:
- Düşünüyorum, dedi.
Puan vermedi·272 syf.·
3 günde okudu
·2023 17. kitabı
