Cemre Nur
@etwaswodka
Ankara
237 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Ilk başta bu incelemeyi yazmaya başladığımda bir takım eleştirilerle başlamıştım. Ancak bu eleştirilere başlamadan önce yazarın eleştirdiği insanların fikirlerinden ve yazarın fikirlerinden bahsedeceğim. İlk olarak Hobbs. İnsanların devletleşme sürecini Hobbs, daha önceki yaşamımızda insanların saçma sapan bir şekilde kolaylıkla ölmesi, hayatta kalmanın zor olduğundan dolayı insanın özgürlüğünden vazgeçerek toplumlaşma, ve bu toplumunda daha çok çıkarımıza olduğunu söyleyerek açıklar. Hobbs'dan bahsetme gereksinimi duymamın ana sebebi; Rousseau 'nun Hobbs kadar realist olmamasıdır. Bana göre tamamen ütopya fikirleridir. Kendi fikirlerimden Daha sonra da bahsedeceğim. Hobbs a göre az önce de üzerinde durduğum üzere insanlar Savaş yüzünden devletleşmişlerdir. Kendi isteği üzerine bir otoriteye kendi özgürlüklerini vermişlerdir. Eğer bu fikirler size yatkın Gelmediyse o zaman bir de Rousseau' nun fikirlerine göz gezdirelim. Bu sefer de yazarımız diyor ki az önceki duyduklarınızın aksine tam da devletleşme yüzünden gerçeğe (devlet kavramını yazar biraz farklı kullanıyor Çünkü Neticede Bu kitap çok eskiden yazıldı Her neyse, Ben bu şekilde açıklayacağım) modern dediğimiz dünyada daha vahşileştiğimizi söyler. Dostayeveski'nin Yeraltından Notlar kitabında da buna rastlamıştım. Hobbs, insanın insandan korktuğundan dolayı modern Devleti kurduğunu söylemiştim. Rousseau da diyor ki; Hobbs insanın içindeki Merhameti gözardı ediyor. Evet bu biraz romantik bir yaklaşım. Yazar diyor ki kendimizi koruma Kaygımız kendimizi sevmemiz yüzünden. Ve kendi kendimizi koruma halimiz toplumun daha da çok yararınadır ve daha az zarar halindeyizdir. Yani bu demek oluyor ki empati olarak da adlandırabileceğimiz gibi bir başkası için kendi üzerimizden kaygılanmak veyahut bir
Reklam
Kolay saadet mi yoksa kendini yüceltecek ıstırap mı?Edebiyat
Kitabı olabildiğince hızlı okudum. Çünkü, çok akıcıydı ve cümlelerinin içinde kendime bile itiraf edemediğim şeylerle yüzleşiyordum. Ama, yemin ederim ki bitsin diye okurken asla bitmesini istemedi. Çünkü, ben bile bazı şeyleri kendim yaşamış olsam dahi ne bu kadar anlayabilir ne de bu kadar anlatabilirdim. İşte bu da Dostoyevski'nin farkı. O kadar zeki bir adam ki -galiba sanırım artık bu en sevdiğim kitap olacak , Çünkü ;( bunun nedenini istesem de anlatamam) -Bu kitap ben de gerçekten bir yerlere dokundu. Hem de öyle bir yerlere ki... Gerçekten ağlamak istedim ama neden ağlamak istediğimi de bilmiyorum aslında. Çok keyifliydim , bu kitabı okurken en başlarda. Ama kitap biterken beni bir görseniz, belki de kitabın bitmesini istemediğim için... Sonsuza kadar sürse keşke... Ama , o benim gibi insanların; yıllar sonra böyle şeyler söyleyeceğini, düşüneceğini , yaşayacağını , yıllar önce tahmin etmiş olacak ki , kitabında şunu söylüyor:
" Biz yaşamla bağını kaybetmiş insanlarız. Hem de nesiller boyunca yaşamla bağını kaybetmiş babalardan meydana geliyoruz. Öyle ki, ilerde fikirlerden meydana geleceğiz. Öyle doğacağız."
Gerçekten de haklı . Hem de çoğu konuda. İlk başta kitabında söylediği gibi , gerçekten de Cesur. Ezik biri değil. Neden cesur biliyor musunuz? Tam olarak da kolay saadeti değil, kendisini yüceltecek ıstırabı seçtiği için cesur.
Bunu herkes yapamaz. Ben bunu çok yakın bir zamanda yaptım ve sonrasında aynı onun lise yüzünden çektiği acı yüzünden yaşadıkları gibi bir pişmanlık yaşadım. Ama içimden bir ses Haklı olduğumu da söylüyordu. Ya da bencil bir tarafım olduğunu biliyordum. Ya da toplumu mutlu edecek doğrular (Bu arada toplum demişken Gerçekten de bu kitap seneler önce yazılmış olsa da bazı toplumsal normların ve kişisel , cinsiyetsel tabuların
Her acı geçer. Olayların etkisi bir müddet kişi de kalır , ama her şey unutulduğu gibi o acı da unutulur. Belki o acıya bir bağımlılık geliştirmiş olabilir o kişi, ama doğru adımlarla her zaman ayağa kalkılabilir. - ben duygu durumunun da etkili olduğunu düşünüyorum, mutsuzken ayağa kalkabilmek çok çok zordur. özellikle geleceğe karşı hiç umudu yoksa o kişinin.-
Kendimle alakalı bir yorum yaptıktan sonra devam etmek istiyorum; Çeviriden kaynaklı olduğunu düşündüğüm, normalde daha akıcı olabilecek bir dil ile yazılmış bir kitap. Çok hızlı okuyan biri olmama rağmen normal hızımda okuyamadım bu yüzden de sarmadı. Davranışlarınızı sorgulayabileceğiniz bir kitap. Yaşamınız boyunca yaptığınız davranışları gözden geçirmek, yeni bir sayfa açmak istiyorsanız iyi bir kitap iddiası var ama bence fazla iddialı. Kişisel gelişim kitabı olduğu için neredeyse hepsi zaten birbirinin bir başka dille anlatılmış versiyonu. Temel de hepsi aynı.
Vazgeçebilmek kitabını hızlıca özetlemek istersem, her kitapta olduğu gibi; düşünceler... Hayatımızın da karakterimizin de duygularımızın dahi kaynağı düşüncelerimizdir. Eğer düşüncelerinden - sana zarar verenler- vazgeçebilirsen muhtemelen olmak istediğin 'o' kişi olacak ya da 'O' olmaya yaklaşacaksın. Tabii, kolay da değil ama her şey neticede öğrenilebilir. Cinsiyetlerimizi bile doğunca öğreniyoruz. Kadın ya da Erkek 'beyni' ile doğmuşta olsak yaşam boyunca anlıyoruz 'kadın ya da erkek ' olmanın ne demek olduğunu .
Kitabın asıl amacı; Tabii ki de mutlu olmak. Netice de kişisel gelişim kitapları zaten 2 ye ayrılıyor . Mutlu olacak ya da kabul edeceksin mantığı her neyse. Temel de ideası şu ; Mutlu mu olmak istiyorsun? Vazgeçmeyi öğreneceksin. Aslında biliyorsun -bilinçaltında -vazgeçmeyi ama bir şeylerin farkında olarak vazgeçmelisin
Tam sınava hazırlanacak ya da hayatında bir şey başarmak isteyen ve özellikle bu hedefi başaramayacağına inanan, motivasyon eksikliği yaşayan gençler için birebir. Sıtkı Arslanhan asıl mesleği diş hekimliği olsa da gerçekten de bir eğitimci. Öğrencilerle tam olarak onların dilinden konuşmayı başarmış, kitabı okunur kılmış bir dil ile yazmış. Bu kitabı okuduktan sonra gaza gelmeyecek ya da yapması gerekenleri yapmayacak bir insan ancak çok tembeldir. Kesinlikle yazarın diğer kitaplarını da okumak isterim. Bu kitabı da hedefi olan insanlara tavsiye ederim. Eğer bir hayaliniz yoksa çok da faydası olmaz.
Hiç annesinden sevgi görmemiş bir anne çocuğunu sevmeyebilir.
Tam duygularınla, o anki düşüncelerinle eşleşecek ve seni eğer kötü hissediyorsan kendinle yüzleştirecek, hayatında anlam veremediğin döngüleri anlamlandırabilecek, kendinle alakalı hiç bilmediğin şeyleri öğreterek seni kendinle tekrar tanıştıracak o kitaplar vardır ya hani, işte bu da onlardan!
Bu kitapla aile dizilimleri, geçmiş, travmalar hakkında bir kitap ararken tanıştım. Tam da böyle bir kitaba ihtiyacım vardı. İşte bu yüzden kitaptan en ince ayrıntısına kadar alınabilecek o verimi aldım. Bu yüzden bu incelemeyi de hakkıyla yapacağımı düşünüyorum. Bu kitabı okuduktan sonra bende olan gözle görünür değişiklik, sakinleşmiş olmamdı. Bu kitapla beraber tam da bu konuları farklı kaynaklardan araştırdığım için bakış açım kat kat daha fazla artmış oldu.'' İnsanları yargılamadan önce düşünmek, acaba bu insan neden bunu yaşadı da böyle bir savunma mekanizması geliştirdi?'' diye düşünmeyi öğretmek , ve özellikle şudur ki ; Bizim süregelen , ''Hayat bana zamanında bunu yaptığı için ben şu anda böyleyim''dediğimiz şeylerin bazen bizimle alakalı olmadığını , başka birini istemeden, farkında dahi olmadan , küçükken rol model aldığımızı, sırf rol model aldığımız kişiye duyduğumuz sevginden dolayı onun acısını bilinçaltı düzeyde hissettiğimiz için paylaşma ihtiyacı duymak ve bu paylaşımı hayatımız boyunca sürdürebildiğimizi fark etmeyi öğrendim. Evet fark ettim demiyorum, gerçekten de farkında olmayı öğretti bana. Bir şeye üzüldüğümde ya da sinirlendiğimde normalde o duygunun benimle alakalı olduğunu düşünürdüm. Hatta hep aynı konu ile ilgiliyse o konudan dolayı olduğunu, o konuya verdiğim tepkinin karakterimin bir parçası olduğuydu. Ama artık korkularıma ve duygularıma karşı beni ziyaret ettiklerinde , ''Neden bunu hissediyorum, bu olay bana neyi
Reklam