“Ben sadece, onu hiç sevmemiş bir çocukla tuhaf bir kar fırtınasının ortasında duran, hayalperest bir inektim.”
Lily, çocukken Walker'a hep aşıktı ve ergenliklerinde öpüştükten sonra Walker onun kalbini kırıyor.
Günümüzde, aileleri babalarının küllerini serpmek için Rocky Dağları'ndaki bir kulübede buluşuyor ve onlar ilk gelenler oluyor ve kar fırtınasına yakalanıyorlar.
Bu gerilimi ve yıllar önce aralarında neler yaşandığını merak etmeyi çok sevdim. Sadece 50 sayfada tam bir hikaye anlatmak kesinlikle zor, ama bence Katherine Center bunu çok iyi başardı!
Çok daha fazlasını istedim, ki bu da harika çünkü bu karakterlere çok bağlandığım anlamına geliyor
Oldukça hızlı bir şekilde sona erdi ve 10 sayfa daha olsa biraz daha yardımcı olabilirdi.
2/10
COME ON... what the hell was that???
i can't believe that i decided to pick a random play to read just for fun and then i picked THIS??? like... what an unlucky person i am.
so this is how porn was back then? it had literally no meaning. there were just men and their "enormous dicks" like how did they even play this on stage? everybody is saying the new generation sucks on this part but this was played BC? see my point here
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Edebiyatın "Everest"i.Edebiyat
Edebiyat tarihindeki en cüretkar, en karmaşık ve belki de en "okunamaz" kabul edilen başyapıtlardan birini daha bitirmiş olmanın mutluluğu...
Bu eseri geleneksel bir roman gibi incelemek neredeyse imkansız; zira Joyce, bu metinde dilin, anlatının ve bilincin sınırlarını tamamen dinamitleyerek okurla arasına özel bir duvar örmüş; anladığın sana kalsın, zira istesende kitabı doğru tanımlayacak tasvirleri bulamayacaksın diyor. Bunu dedirtebilmek içinse hayatının 17 senesini bu kitaba ayırıyor.
O halde bir inceleme denemesi yazmaya çalışalım.
Joyce, Ulysses ile roman sanatının sınırlarını gündüz ve bilinç düzeyinde zorladıysa, Finnegan Uyanması ile bu sınırı gecenin ve bilinçdışının kaotik dünyasına taşımıştır. 1939'da yayımlanan bu eser, Joyce'un son ve en radikal denemesi olmuştur.
Kitabı eline alan okurun karşılaştığı ilk ve en büyük şok, dilin kendisidir. Finnegan Uyanması, "Wakese" olarak adlandırılabilecek, Joyce'un icat ettiği bir dilde yazılmış. Bu dil, 60'tan fazla farklı dilden kelimelerin, fonetik oyunların, çok katmanlı kelime şakalarının (puns) ve "portmanteau" (iki veya daha fazla kelimenin birleşimiyle oluşan yeni kelime) tekniğinin bir araya geldiği bir dilbilimsel dehlizdir (Wake kelimesi İngilizce de uyanmak anlamına geliyor, Joyce ise Wakese ile okuru Uyutmak anlamında ters psikoloji bir kelime kullanmış gibime geldi :)
Birçok edebiyat eleştirmenine göre bu kitap bir roman değil, bir rüyadır. Eserin temel varsayımı da budur zaten. Geleneksel bir olay örgüsü, net karakterler veya lineer bir zaman akışı beklememelisiniz. Kitap, Dublinli bir meyhane sahibi olan Humphrey Chimpden Earwicker'ın (veya HCE) rüyasını (veya belki de tüm insanlığın kolektif rüyasını) anlatıyor, ama ne anlatmak...
Biraz daha Joyce'un inine girelim.
Finnegan Uyanması'nın en ünlü
Finneganın Baldızı: (+18) Bir Özet
[Hem de Ayranım Dökülmesin Babında Bir Sorumluluk Reddi]: Başta Campbell'in "A Skeleton Key to Finnegans Wake" adlı metni olmak üzere çeşitli kaynak eserlerin yalancılığını icra etmekteyim.
Şimdi...
En başta Finnegan diye bir arkadaş var, merdivenden düşüyor. Ancak o da ne: morte? Sonra curcuna kopuyor tabii, “Vay efendim, nasıl olur da bizim Finnegan ölür?” “Çünkü,” diyorlar, “Finnegan bir efsane ve efsaneler de… Bir de… Yav bak şimdi biz Allah sanıyorduk onu galiba ya; yalan olmasın, Allah da sanmış olabiliriz.” Cenazesinde ise kaç bahtın ahını aldıysa mevta bedenine içki dökülüveriyor; tabii hemen anında (ve çünkü illa ayyaşlığını yapacak ya) “Ahıağğbijm ölmedim yaubijm, içim geçmişm!” diye zıplıyor rahmetli. Gelgelelim etrafındakiler, ha merdiveni devirdi ha beynini dağıttı derken Finnegan’ın götünü toplamaktan sıkıldıkları için, “Şşş, tamam, yat, yok bir şey,” diyerek Finnegan çağını kapatıyorlar. İşte! Eşinizi dostunuzu iyi tanıyın.
Finnegan’ın anlatıda bıraktığı boşluğa bu noktada pub işletmecisi Humphrey Chimpden Earwicker’ı (HCE) alıyoruz. Bu adamın adını (paşa keyfiniz uygun görecek olursa) “Here Comes Everybody” diye de açabiliyorsunuz. Sınırsız eğlenceye merhaba. Her neyse, işte bu adam, evet, bu adam yok mu, bu adamın iki oğlu bir kızı var. Kendisi de hem Hür İrlanda devletini hem de Tanrı’yı temsil ediyor. Takılmayın bunlara; gerçek değil bunlar, edebiyat. O değil asıl bak, asıl başka ne oluyor: Bir gün bunun yolunu kesiyorlar, diyorlar ki, "Seni askerler görmüş," diyorlar, "Ha, Humprey? Mahallemizin karısına kızına sırnaşıyormuşsun. Askerler görmüş seni, şahidiz diyorlar. Açıyormuşsun, buyrun bakalım haydiiii diye sallıyormuşsun. Üç askerimiz Humprey, sallıyormuşsun! Bu da ne demek oluyor?!" İşte, kim bilir ne demek oluyor, çünkü HCE de bir türlü
frogs translated by ian johnston, 7/10
i liked this play, the ideas of the scenes were remarkable, it was just how i like it generally. it was funny really and i laughed out loud sometimes as if i'm watching the play be staged in front of my bare eyes. there were lots of funny scenes; hercules' ideas for the ways of going hell to dionysus, the contest between euripides and aeschylus, "...lost his little oil jug." -this was hilarious really-, how dionysus loves chaos between them and make them put more rage on it, the bromance between literally everybody... so, i would really want to watch this play.
Animal Farm
I already read the Turkish version of Animal Farm three or four years ago. Animal Farm is a captivating novel that draws you in. The language is clear, well-written and is easy to understand for the reader. I think everybody should read this book at least once in their lifetime. The central conflict starts with the desire of the animals for freedom and equality against the farm owner, and they took their freedom through a rebellion. Afterwards, the pigs take over of the farm. However, things do not go as the animals desire. Day by day, their living conditions worsen, and they can't even remember how life was before the rebellion. They simply assume it must have been worse when humans were in charge. And they kept their hope that everything would get better with time or that the pigs were doing their best for them. It’s a stunning book that enlightens readers to the truths of our lives and the systems by which countries are governed. I highly recommend this novel to everyone. You definitely won't be regret it.