ilayda
@everylastword
not strong enough
bu kasvetli küçük şehirde bir sonraki adımımı planlamak yerine; izleri henüz silinmiş duyguların, taze hatıraların yakın zamanda beni içine çekip girdabında döndürdükten sonra bir yerlere fırlatıp atan hortumun etkisi altında oturuyorum. bazen yine o girdaba kapılacağımı, hortumun yaklaştığını, yanımdan geçerken beni içine çekeceğini, düzen ve ölçü duygularımı kaybedip yine dönmeye, dönmeye, dönmeye başlayacağımı sanıyorum...
Sayfa 119
bu şehir öyle bir şehir ki; küçük bir kız üzülür, üzüldüğü anlaşılmaz. kuşlar cehennem çığlıklarıyla ötüşür, duyan olmaz. bir ağaç acıkır, kimse... hiç kimse umursamaz.
Sayfa 123
geçmişte yaşayan bir ben vardım. başka da kimse yoktu. hiçbir canlının ayak basmadığı o dehşet müzesinde tek başımaydım. dehşet içinde...
Sayfa 52
bir şeyin değişeceği beni ürkütüyor, bir şeyin değişmeyeceği de.
