İnsan kendininkine uygun olmayanı bağışlamaz. Biz, hoşgörüsü olmadığını bile bile, başkalarında kendininkinden ayrıyı bağışlamaya çalışana hoşgörülü diyoruz.
"İnsanları geç kaldıkları, çalışmadıkları, diğerlerini rahatsız ettikleri, beceriksiz, hırsız, çapkın, hafifmeşrep, ikiyüzlü veya aptal oldukları için kovmuyorlar. Benim gibileri kovuyorlar; eşek gibi çalışan, işini bilen ve çocuklarının masraflarını karşılaması gereken birini. Ben lekeliydim. Daire arınıp aklansın diye beni kovmak zorunda kaldılar."
Hangisi daha büyük bir sadakatsizlikti, sevmediğim, bana dokunmasını istemediğim, birileri birkaç kelime ettikten sonra zorla evet diyerek ya da başka birinin benim adıma evet demesiyle evlendiğim bir yabancıyla yatağa girmek mi, yoksa sevdiğim, benim için çok şey ifade eden ve birlikte yaşamayı hayal ettiğim bir adamla, kimse bizim adımıza o sihirli sözcükleri söylemediği halde sevişmek mi?