Hivda
@evinhivda
ölenlerin adını unutma türkülerin, meydanların.
58 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
SPOILER İÇERİR.
Kitap, birbirine âşık fakat başka bireylerle evli ve çocuklu iki insanın hikâyesini konu almaktadır. Öncelikle kitabın biraz basit bir üslupla ele alındığını düşünüyorum. Doğan Bey'in kızı Şirin'in "Aşk keyifli bir işemedir! Metabolizma hastalığıdır! Afyondur! Köleliktir! Yanılsamadır! Doğanın aldatmacasıdır! Aşk havuzunda kazlar yüzer. Yaşasın seks!" şeklinde betimlediği düşüncesini babasının mektuplarını okuduktan "hemen" sonra her şeyi çok çabuk tükettiğini kabullenişi bana inandırıcı gelmediği gibi roman okurken yok olan dış dünyayı bana tekrar anımsattı. Yani romanın gerçekliğinin dışına çıkardı.
Bunun dışında yapılan incelemelerde kitapta aşka dair çok nahif düşünceler var olduğuna dair beğeniler alan, aşkın saf halini bulamadığını, kitapta geçen iki âşığın yaşadıklarının hiç de masum olmadığı yönünde eleştiriler gördüm.
Öyleyse bir göz atalım: Doğan Bey evliliğinde hiç mutlu olmamış. Karısının bir heykel kadar güzel olduğunu görüp vurulmuş ona fakat babasının işi nedeniyle kadının gitmekte olacağını duyunca hiç düşünmeden evlilik teklifi etmiş ve kadın da kabul etmiş. Doğan Bey çok mutlu olacaklarını sanarken karısının güzelliği gibi ruhunun da heykel soğukluğunda olduğu benzetmesini yapıyor. Karısı soğuk, sadece gösterişe önem veren ve tanıştıkları zaman Doğan Bey'in kitabının patlaması ve başarıyı yakalamasından dolayı onunla olmak isteyen daha sonrasında kocasını aldığı kararlardan dolayı sürekli suçlayan ve destek olmayan bir kadın. Kısacası mutsuz ve huzursuz bir evlilik.
Gelelim Arzu'ya. Arizu'ya, Albertino'ya, Azize'ye...
Arzu bir asker çocuğu. Üniversiteyi okuduktan sonra babası ve annesinin aşırı ısrarı-zorlamasıyla- Bay Ğ ile evlenir. Kocası bir kadına aşık olmayı zayıflık olarak gören ve aşka inanmayan muhtemelen toplumun psikolojik
