Gönlüm
Ne bu gelgit, ne bu savrulma, birazcık dur a gönlüm.
Seni kim atmadadır bir yazısın bir tura gönlüm.
İkilik zulmeti kat,teke düş, tek de hakikat.
Teke düşmez ise heyhat, dahi ziftten kara gönlüm.
Seni tasvir nice dava, ne deniz resmi ne sahra.
Nasıl anlatsa ki mısra, seni tarif zor a gönlüm.
Kimi dosttur ama nadan, kimi evlat ama yaban.
Nice bin kurtçuğa meydan, bu kabuksuz yara gönlüm.
Kamu zehri içmişe farz et, ki felek sunmada şerbet.
Yine gelmez ana nöbet, ama bekler sıra gönlüm.
Dili lokmanına baktır, sana lütfettiği Hak’tır.
O nazar ektiği aşktır, o tohum çün sera gönlüm.
Arayış sinede kurşun, bırakın öylece dursun.
Gün olur belki bulursun, ara gönlüm, ara gönlüm…
Ömer Demirbağ
Ömer Demirbağ
Ömer Demirbağ
Ömer Demirbağ
Reklam
Ebeveynlerle tartışmak ne kadar zor ya.
Tartışınca onlara cevap veriyorsun, "sus uzatma anneye babaya cevap verilmez" deniyor.
Onlar yanından uzaklaştıktan sonra kendi kendine söyleniyorsun " arkamdan söylenme yüzüme söyle diyor"
Evlat olmak her zaman susmaya mı gerektirir, bilemiyorum.
Ayşe ESMER
Yalan DünyaŞiir
İlk günden alıştığımız emektar dünya,
Anne yüzünde dost yüzünde evlat yüzünde.
Her sabah yeniden başlayan şeye doymadık,
Düşümüz gerçeğimiz ne varsa yeryüzünde.
Gökyüzü belledik şu ürperen maviliği,
Başımız darda kalınca el açtığımız yer.
Gökyüzüdür avutan akıllıyı deliyi,
Gökyüzünde bulutlar uçurtmalar ümitler.
Her mevsimiyle insanı ayrı ayrı saran,
Bunca güzelliği nasıl koyup gideceğiz.
Yaman çalacak o çalmayası saat yaman,
Geçmiş ola bir kez yumuldu mu gözlerimiz.
Cahit Sıtkı Tarancı
Bazen roller değişir. Anne yorgundur, evlat sarılır.
Çünkü annelerin de şefkate ihtiyacı vardır.
Reklam
Reklam