“İnsan hep bir gün çok mutlu olacağına inanır. Şimdi değildir, henüz değildir ama bir gün muhakkak, hak edilen o mutluluk gelip kendisini bulacaktır. Gelecekte muğlak bir takvim yaprağına mühürlenmiş o günü, ufak tefek engellerin ayak altından çekileceği münasip bir zamana erteler durur insan. Okulu bitirince, işe girince, evlenince, çocuklar büyüyünce… Sonra genellikle o gün gelmeden de ölür.”
Alıntı
Asla Büyümez...
Bir kız çocuğunun büyümesi ne zaman biter acaba? İlk adet gördüğünde mi, 18 yaşını doldurunca mı, evlenince mi, saçına ilk ak düşünce mi ? Bence hiç biri değil. Bir kız çocuğu büyümez, kaç yaşına gelirse gelsin asla büyümüş gibi hissetmez kendini .
Reklam
"Önce çok korkmuştum kendimden onca yaş büyük biriyle evlenmekten. Hani bana çocukken anlattığınız bir masal vardı ya; hani çirkin bir canavar genç bir kıza âşık olmuş, onunla evlenmek için satın almak zorunda kalmış... İşte öyle hissetmiştim kendimi. Canavara satılan o kız gibi... Sonra... Tam bilemiyorum ama masalın sonunu da hatırladım galiba. Hani canavar meğerse canavar değilmiş de evlenince büyü bozulup yakışıklı bir prense dönüşmüş ya..."
Sayfa 68·Kitabı okuyor
Mutluluk nerde ve ne zaman gelecek ?
İnsan hep bir gün çok mutlu olacağına inanır. Şimdi değildir , henüz değildir ama bir gün muhakkak, hak edilen o mutluluk gelip kendisini bulacaktır. Gelecekte muğlak bir takvim yaprağına mühürlenmiş o günü, ufak tefek engellerin ayak altından çekileceği münasip bir zamana erteler durur insan. Okulu bitirince, işe girince, evlenince, çocuklar büyü-yünce... Sonra genellikle o gün gelemeden de ölür. Hesabı yanlış yaptığını ölmeden kısa zaman önce anlar aslında. Omrünün, adına yaşlılık denen o buruk zamanında. Hem bekleyerek geçen yıllarına hem de artık gelemeyecek.
Sayfa 80·Kitabı okuyor
Alıntı
İnsan hep bir gün çok mutlu olacağına inanır. Şimdi değil­dir, henüz değildir ama bir gün muhakkak, hak edilen o mut­luluk gelip kendisini bulacaktır. Gelecekte muğlak bir takvim yaprağına mühürlenmiş o günü, ufak tefek engellerin ayak al­tından çekileceği münasip bir zamana erteler durur insan. Oku­lu bitirince, işe girince, evlenince, çocuklar büyüyünce... Sonra genellikle o gün gelemeden de ölür.
Bugün cahil toplumların eş seçerken baktığı ilk özellik maddîyat oluyor ve sonrakiler "evlenince düzelir" mantığı ile öteleniyor. Sonrası? Ötelenen her şey gün geliyor kişinin başına bela oluyor.
Reklam
Reklam