llay
@eybess
GÜL'ÜM ﷺ
Sensiz geçen her an, cana azaptır.هو
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Sessiz Bir Zorunluluk Hâli1000Kitap
Mecburiyet, Stefan Zweig’in insanın istemediği hâlde içine sürüklendiği durumları anlattığı kısa ve sade bir metin. Büyük olaylardan çok, karakterin iç dünyasında yaşanan sıkışmışlık hissine odaklanıyor. Zweig’in psikolojik gözlemleri yer yer etkileyici; insanın “başka seçeneği yokmuş gibi” hissetmesini anlaşılır kılıyor.
Hikâye akıcı okunuyor ama çarpıcılığı sınırlı. Duygusal gerilim var; yine de okuru sarsacak bir derinliğe her zaman ulaşmıyor. Karakterin yaşadığı ikilem anlaşılır olsa da, bazı yerlerde anlatı tahmin edilebilir ilerliyor.
Mecburiyet, Zweig’in güçlü metinleri arasında zirveye oynamaz; ama kısa sürede okunup insanın irade, korku ve zorunluluk üzerine düşünmesine vesile olur. Ne çok etkileyici ne de zayıf; yerinde ve orta karar bir okuma.
Sonsuza kolay erişilmez...1000Kitap
Romeo ve Juliet, yüzyıllardır “büyük aşk” diye pazarlanan ama yakından bakınca duygusal aceleciliğin ve ergen coşkusunun trajik bir özeti gibi duran bir hikâye. İki genç, birbirini neredeyse tanımadan “sonsuz aşk” ilan ediyor; sonra da birkaç gün içinde her şeyi yakıp yıkıyor. Bu, derinlikli bir aşk hikâyesi olmaktan çok, düşünmeden verilen kararların zincirleme kazası.
Karakterlerin çoğu sağduyudan yoksun. Romeo’nun bir gün önce başka birine âşıkken ertesi gün “hayatımın aşkı”na geçmesi, romantizm değil tutarsızlık. Juliet’in hızla büyüyen “cesareti” de olgunluk değil; şartların zorladığı bir acelecilik. Trajediyi büyük yapan şey aşkın gücü değil, kimsenin durup düşünmemesi.
Shakespeare’in dili elbette güçlü; ama güçlü dil, zayıf temeli her zaman kurtarmıyor. Hikâye, gençlerin duygularını yüceltirken aklı ve sorumluluğu neredeyse cezalandırıyor. Bu yüzden okur, üzülmekten çok “biriniz de durun” demek istiyor.
Romeo ve Juliet, büyük bir aşk masalı değil; iletişimsizliğin, fevriliğin ve dramatik abartının kitabı. Trajik olan ölüm değil; bu kadar kolay romantize edilmesi.