llay
@eybess
GÜL'ÜM ﷺ
Sensiz geçen her an, cana azaptır.هو
Şu anda okuduğu kitaplar
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu şarkı Werther’in kalbinden çıkmış gibiAlıntı
“Gençliğimin en güzel günlerini, geri dönmeyecek hayaller uğruna harcadım.”
~~~~~~~~~~~~
"Acılara yürüyor, korkmuyorum
Arada bi' kalbini yokluyorum
Cennetten çiçek mi topluyorum?
Herkesi sen gibi kokluyorum
Ama sen başka bi' kollarda
Sana sarhoşum yollarda
Kaybolmuş bi' gençliğim var da
Alacaklıyım yıllardan"
Romantize Edilen Bir Çöküş1000Kitap
Anna Karenina, çoğu zaman “büyük aşk” romanı diye anılsa da özünde duygusal sorumsuzluğun ve bencilliğin edebi olarak cilalanmış hâli. Anna’nın yaşadığı şey derin bir aşk değil; tutkuya teslim olmuş, sonuçlarını kabullenmek istemeyen bir kaçıştır. Tolstoy, bunu bilinçli yapar ama okur yıllardır bu çöküşü yanlış yerden alkışlar.
Anna, kocasını aldatmakla kalmaz; çevresindeki herkesin hayatını kendi duygusal dalgalanmalarının arka planına iter. Karenin sevgi yoksunu, soğuk biri olabilir ama sadakatsizliği hak edecek bir zalim de değildir. Anna’nın trajedisi, baskıcı toplumdan önce kendi tutarsızlığının ürünüdür. Ne tamamen özgür olmak ister ne de bedel ödemeyi kabul eder.
Vronski ile yaşanan ilişki bir “aşk destanı” değil, iki yetişkinin sorumluluktan kaçarken birbirini tüketmesidir. Tutku sönmeye başladığında geriye kalan şey sevgi değil; kıskançlık, güvensizlik ve boşluk olur. Anna’nın içsel çözülüşü dramatik olduğu kadar yorucudur; okur bir noktadan sonra acımaktan çok sabır tüketir.
Tolstoy’un ustalığı tartışılmaz; fakat Anna’nın romantize edilmesi büyük bir okur yanılgısıdır. Bu roman, özgür bir kadının bastırılması değil; duygularını yönetemeyen bir insanın kaçınılmaz çöküşünü anlatır. Anna Karenina, aşkın değil, tutkunun insanı nasıl yalnızlaştırdığının ağır bir portresidir.
