Bana göre kitabın en etkileyici yönlerinden biri, aşkın çok sade ama bir o kadar da derin anlatılması. Aytmatov, çok da süslü cümleler kurmadan duyguları çok güçlü bir şekilde hissettiriyor. Özellikle Danyar’ın söylediği türküler ve doğa tasvirleri, hikâyeye ayrı bir ruh,güç katıyor. Okurken sanki o bozkırın içinde yürüyormuşsun gibi bir his veriyor.
Cemile karakteri ise bence kitabın en dikkat ve ilgi çekici kısmı. O dönemin kadın kalıplarına pek de uymayan, kendi duygularının peşinden gitmeye çalışan oldukça güçlü bir karakter. Bu açıdan kitap, sadece bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda bir kadının kendi hayatı üzerinde söz sahibi olma mücadelesi olarak da değerlendirilebilir. Ben okurken çok zevk aldım.