"Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? Acıyı
görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek
kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan,
umuttan ne anlar? Göğü görmeden, denizi görmeden maviyi anlamaya benzemez mi bu?"
“Bunun hayatın gerektirdiği zorunluluklarla hiçbir ilgisi yoktu; ben yalnızca kendi kurduğum düzenden, gittikçe duyarsızlaşan çevremden ve en önemlisi kendimden yorulmuştum.”