Puan vermedi
PEYGAMBERİN ŞARKISI romanı 2023 Booker Ödülünü almış. Yazar Paul Lynch, günümüzden beş-on yıl sonra İrlanda’da yaşanan otoriterleşme durumunun faşizme dönüşmesini, bunun sonucunda yaşanan iç savaşı, sendikacı olan kocası gözaltına alınıp kaybedilen dört çocuk annesi Eilish Stack’ın gözleriyle, diliyle ve yüreğiyle anlatıyor. Dolaysıyla okuyucu kendisini o annenin yerine koymak zorunda kalıyor. Bu da duygusal anlamda derin bir etkilenmeyi getiriyor. Nitekim yazar, şiirsel üslubu ve akıp giden, bazen de taşan cümleleriyle bu etkilenme durumunu en üst seviyeye çıkarmaya da çalışmakta. Deyim yerindeyse yarattığı atmosfer nedeniyle ‘damardan’ bir roman bu, her kelime anında kana karışabiliyor.
Kitabın kurgusunda bazı boşluklar var. Geleceğin İrlanda’sında bir tür faşist sistemin kurulmasına yol açan nedenler roman sanatının elverdiği ölçüde anlatılmıyor ya da gösterilmiyor. Bir ülkede durup dururken veya milliyetçi bir parti başa geldi diye hemen iç savaş başlamaz. Derin siyasal, sosyal, ekonomik ve politik krizlerin ortaya çıkması lazım. Ayrıca devlete karşı savaşanların da kötü olduğu söyleniyor, ama bunun nedenleri ikna edici bir şekilde ortaya konulmuyor. Yazar, ezber bir cümleyi kahramanına söyletiyor gibi. Yine kitabın sonu çok aceleye getirilmiş. Yazarın nefesi yetmemiş sanki, bir noktadan sonra kesip atmış…
Asıl vurgulamak istediğim nokta ise şu: Yazar, bu romanı yazmadan önce Suriye iç savaşını araştırıyor. Sonra İrlanda’da bir sahne kurarak Suriye’de yaşananları oraya aktarmaya çalışıyor. Tam da bu noktada ortaya oldukça ilginç bir durum çıkıyor. İrlanda’daki faşizm ve iç savaş son derece Avrupai! Yani Suriye’ye göre daha steril, daha eli yüzü düzgün ve çok daha az vahşi! Bazı okurların romanın sayfaları arasında ilerlerken bir sunilik ya da yapaylık hissiyle
İnsan insana ne kadar katlanabilir?
Birbiriyle alakası olmayan bir sürü insanın mecbur kaldıkları yerdir 72.Koğuş. Açlık, korku, aşağılanma… bunlar birikince insanın sabrı inceliyor. Birine katlanmak bazen merhamet değil, zorunluluk oluyor.
Ve o zorunluluk biraz daha zorlaşınca, o “katlanma” yerini şeye bırakıyor:
küçük küçük kırılmalara… sonra da sertleşmeye.
Bu söylediklerime uymayan bi karakter var ki...
Kaptan Ahmet aynı şartlara sıkışmış insanlara rağmen vicdanı ve merhametiyle ön plana çıkıyor. 72. Koğuş Ahmet kaptan sayesinde şaha kalkıyor.
Herkesin 'önce ben' dediği, hayatta kalmak için yanındakini ezmeye hazır olduğu o sefil yerde, Kaptan Ahmet tek başına bir ezber bozuyor. Sabrın bittiği insanların o bahsettiğim 'sertleşme' evresine geçtiği yerde o inadına merhameti seçiyor. Koğuştaki o çaresiz adamlara sadece ekmek vermiyor onlara unuttukları insanlıklarını hatırlatıyor. Fakat dünya ne yazık ki temiz kalplere göre bir yer değil. Paranın büyüsü koğuşa girince, Kaptan'ın o pamuk gibi sardığı adamlar birer birer canavara dönüşüyor. Finalde Kaptan’ı o koğuşun zemininde cansız yatarken gördüğümüzde canımız acıyor çünkü biliyoruz onu öldüren şey o sefalet değil o kadar kötülüğün içinde bile inatla korumaya çalıştığı o kocaman vicdanıydı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Psikolojisi ağır bir eser.Psikoloji
Fransa’nın küçük bir kasabasında bir kerestecinin oğlu olarak doğan Julien Sorel. Kardeşleri gibi güçlü-kuvvetli olmadığı için babasının işine hiçbir zaman yaramadı ve bu sebeple hep hor görüldü. Ama köy papazı Abbé Chélan onda başka bir şeyin, zekânın parıltısını fark etmişti; ona Yeni Ahit’i öğrenmesine ve tamamını Latince olarak ezberlemesine yardımcı olmuştu. Bu o dönemde onun yaşındaki birisi için fazlaca göz alıcı bir meziyetti. Ama bu zekânın idolize ettiği başka bir şey vardı: Napoléon Bonaparte
Kasabanın belediye başkanının çocukları için öğretmen olarak tutuldu -bundan daha iyisi mi vardı- Zamanla kendisi de belediye başkanın zarif karısı Madam de Rênal’e gönlünü kaptırdı, o da ona karşı boş değildi; başta takınılan anaç düşünceler bambaşka bir evreye evrildi…
Çok sevilen papaz aracılığıyla Besançon’daki papaz okuluna gönderildi ve ücretsiz okunmasında karar kılındı. Burada kendisini geliştirdi ama bir yandan yüreğindeki ateşli askerlik sevdası, Napoléon sevdası da varlığını devam ettirdi. Din adamlığı mı askerlik mi?.. Diğer arkadaşları tarafından ve hocaların birçoğu tarafından hiç sevilmedi…
Okul müdürü Rahip Pirard tarafından Paris kibar çevresindeki asillerden Marki de La Mole’e takdim edildi ve ona katip olarak sunuldu. Julien bir Fransız köylüsüydü, Paris kibar çevresine uyum sağlayabilecek miydi? Daha öncesinde Rênallerin burjuvazi hayatına girmişti ama bu bambaşka bir şeydi…
Marki de La Mole, Julien’in zekâsına, ezber gücüne hayran kalmıştı… Gel zaman git zaman Julien burda da boş duramadı, Madam de Rênal’i unutmuş muydu yoksa? Marki’nin inatçı, zıt kişiliği ve güzelliğiyle ünlü kızı Matmazel Mathilde de La Mole ile garip bir ilişkileri peyda oluverdi…
Bir yandan yükselme sevdası, bir yandan garip duygular ekseninde kerestecinin oğlu Julien
Başlangıçlar Kitabı 
Sally Page
Merhaba arkadaşlar, nasılsınız?
Bu kez sizlere 
The Kitap Yayınları ’ndan çıkan Başlangıçlar Kitabı ile geldim. Sizler yazardan daha önce okuma yaptınız mı? "Hikâye Koleksiyoncusu" adlı kitabını henüz okumadım ama çok merak ediyorum. Eğer siz okuduysanız yorumlarınızı aşağıda bekliyorum!
Sizleri nostaljik bir kırtasiye dükkânının kapısından içeriye davet ediyorum. Kitapta kırtasiye malzemelerinden bahsedilen o her satırda ayrı bir heyecanlandım. Çünkü kitaplardan sonra hayatta en çok sevdiğim şey kırtasiye malzemeleridir; bu yüzden kitaba daha ilk başlardan kanım ısındı diyebilirim. Peki bizi nasıl bir hikâye bekliyor? Biraz konudan bahsetmekte fayda var:
Başlangıçlar Kitabı, bizi geçmişindeki hayal kırıklıklarından kaçıp dayısının bu büyülü dükkânına sığınan Jo'nun hikayesine ortak ediyor. Jo; mürekkep lekeleri, dolma kalemler ve el yapımı sayfalar arasında kendi yönünü bulmaya çalışırken, dükkânın kapısından hayatın tam içinden, çok farklı kişilikler giriyor. İlk önce çevre esnafıyla tanışıyoruz, daha sonra alışılmadık tarzıyla ezber bozan aykırı bir rahibe ve ilerlemiş yaşına rağmen hayallerinin peşinden giderek ilk kitabını yazmaya çalışan azimli bir yaşlı adamla yolları kesişiyor. Bu iki özel insanın yoldaşlığı Jo'ya öyle iyi geliyor ki, kendisinin bile unuttuğu farklı yönlerini bu sayede yeniden keşfetmeye başlıyor.
Kendi kabuklarına çekilmiş bu üç yalnız ruh, dükkânın o sakin atmosferinde bir araya geldikçe; sadece tarihi kişiliklerin sırlarını değil, birbirlerinin yaralarını da kelimelerle iyileştirmeye başlıyorlar. Büyük aksiyonlar yerine insan ruhunun derinliklerine dokunan, dostluğun ve paylaşılan hikayelerin gücüyle örülmüş, okurken içinizi sıcacık yapacak bir roman bu.
Peki, hayatın tam bitti dediğiniz yerinde, hiç tanımadığınız
İlk başta tarzı her anlamda bana çok hitap etmeyecek gibi gelmişti ama okudukça kitabın yaratıcılığına ve mizahi diline bayıldım. Ağır ve ciddi bir Dante biyografisi yerine, onun insani ve kusurlu yönlerini o kadar esprili bir dille anlatmışlar ki sayfalar akıp gitti.Yanlara alınan notlar sımsıcak bir okuma deneyimi verdi.
Özellikle İlahi Komedya’nın ismine yapılan o ince dokundurma —eserin sonunun mutlu bitmesinden dolayı bu adı aldığı detayı— ve kitaptaki aşk üzerine yapılan o müthiş, derin felsefi konuşmalar beni benden aldı. Hem güldüren, hem de aşkın doğası üzerine harika tespitler sunan çok özgün bir iş olmuş. Çizimleriyle, ironisiyle kesinlikle ezber bozan, çok keyifli bir okuma süreciydi. Artemis yayınlarının en güzel kitabı diyebilirim özgünlük açısından örnek gösterilir.
Özellikle lise çağındaki öğrenciler, veliler ve eğitimciler için yazılmış. Ezber yerine kalıcı öğrenme, odaklanma ve hafıza güçlendirme teknikleri arayan herkes faydalanabilir.
Zihinsel gelişimin bir lüks değil, toplumsal bir sorumluluk olduğu vurgulanıyor. Kitap, özellikle gençlerin kendini geliştirme arayışına dokunmayı hedefliyor.
