Ezra Aydın
@ezraydin
Kaşları kendinden evvel tutuşan kadın.
instagram.com/ezraydn
Şu anda okuduğu kitap
Biraz evvel kapağını kapattığım kitabın ürpertisini hâlâ daha taşıyorum ruhumda. Binlerce yıl geriden en zıtların en çok benzeştiği yerden eteğine topladıklarını sarıp sarmalamış Pamuk. Efsaneleri kaderleşmesi ile, kaderlerin efsaneleşmesi arasındaki o ince arafa tutup ellerinden okuyucuyu taşımayı planlamış, ve bunu da başarmış.
Bir omzu çıkık usta, bir gözü kör baba ve halk dilinde dolap duran hikayeler de o tarihe tanıklık etmişler de ederken bedel ödemişler gibi. Bir kaplumbağa gelip oturuyor cümlelerin ortasına. Ucuz sabun ve bisküvi karışımı bir koku sarıyor bir de her yeri. Hep yaptığı gibi usta, konuşturtmuyor fazla, cehennem vadilerine davranıyor atlarını.
Yalnız belirtmeden geçemeyeceğim, kitap boyunca beni rahatsız eden bir şey var ki, Sührab. Farsça aslını görenler bilir ki o telaffuza en yakın imlâ şekli Sohrab'tır. Keşke o şekilde yazılmış olsa idi.
"İnsanoğlu aslında korktuğu yaratığın ta kendisidir." savını içeren ama onu savunmak bir yana yer yer çürüten bir kitap. Malorie'nin her endişe nöbetinde, kaburgalarında beliren her yeni morlukta; hayatta kalma içgüdüsünün o muazzam işleyişini ayrıntılıyor kitap. Birdenbire; dört bir yanı korku doluyor insanın. Bu bir korku kitabı değil belki bilinen manada ancak bu kitap korkuyu tasvir eden bir kitap. Her kalp çarpıntısında, Victor'un her havlamasında onu tüm hatlarıyla tanıtan okuyucuya. Aralıksız okudum kitabı. Harika değildi belki ancak, hatırlanmaya değecek türden bir kurgu idi. Abartılı tavırlar, abartılı karakterlerden uzak.
Sen iyi bir annesin Malorie!
Ve Sevgili Tom; seni unutmayacağız. . .
Pipo içen bir kuşun o büyülü evi koruduğuna yemin etmişti büyükbaba ve son sözleri idi, 3 Eylül 1940. Ada halkının anlamlandırmaktan epeyidir vazgeçtiği sislerin ötesinde, bir döngünün içerisinde var olmaya devam eden çocuklar ve olanca sıradan hayatından sıyrılıp birdenbire kendisini tuhaflar ile bulan bir çocuğun öyküsü. Bayan Peregrine'in çocukları onlar. Size oldukça normal görünecek olanları dahi. Fotoğraf koleksiyonlarından titizlikle toplanmış görsellerle büyüsü yoğunlaştırılmış bir kitap. İthaki Yayınları'nın yeniden baskısı ile tanışma fırsatı buldum kitap ile. Bir kaç saat içinde başlayıp bitti ve sisler tüm bu zaman zarfı içerisinde beni de sarmış vaziyette idi. Daha iyi olabilir miydi? Evet. Kötü müydü? Asla. Tüm yoğnluklarınıza bir kaç saat ara verip bana göre yetişkinler için bir masal olan bu kitaba bir şans tanımalısınız bana göre. Böylece tuhaf çocuklarla tanışabilir ve belki siz de bir parça tuhaflaşabilirsiniz.
Madrabaz Bekçi aşkına, bu kitap harika!
Scott Lynch gerçekten harika bir yazar kitap bunu doğruluyor. İç içe geçmiş olayların yanı sıra Locke Lamora'nın Yalanları'ndaki geçmiş-şimdi sarmalının yanı sıra bölümlerden evvel alıntılar ekleyerek iştahlarını kabartmayı tercih etmiş okuyucunun. Kitabı okurken on üçüncünün rahibine hayranlık duyacak, yeri geldiğinde ona sövecek ama arbaletlerin ucunda kendi şah damarınızı hissedecek, çaresiz durumlarda bile bir ukalalık ile şahlanacak bünyeniz. Siz Jean olacaksınız, Ezri, Zamira ama en çok Locke Lamora. İsimler değiştirecek Salon Carbou da yapılanları unutmayacaksınız ve bu beş para etmez görünen karakterin saygı duyulası yönlerini tanımayı Pirinç Denizi'nde bir serüvene benzeteceksiniz.
Okurken ben, hiç bitmesin istedim kitap. Öldürücü bir yavaşlık ile okudum sayfaları bir an evvel devamını tamamlamak için can atarken. Tekrar tekrar okudum bazı bölümleri ve bittiğinde bir hüzün ile doldum. Centilmen Piçlere bir şans verin. Ruhunuz duymadan maharetleri ile sizi kendilerine başlamış olacaklar.
Ruhunu kavanozlara üleştirenlerin yazarıdır Hasan Ali Toptaş!
Son kitabı olan Heba; tüm kitaplarını sevdiğim bu yazarın farklı bir biçimde bağlandığım eseri oldu. Genel olarak insanlar en çok Gölgesizler'i sevdiler, Heba'da bir parça ufak tereddüt yaşadılar ancak ben Heba'yı alıp listenin başına koydum. En olgun çağında birdenbire hepimizi aynalar yardımı olmaksızın salt rüyalar ve sanrılar ile kendimizle yüzleştirip dehşete düşürmek için yazılmış bir fragmanlar topluluğu idi âdeta. Adam-kadın-çocuk-köy-söylentiler-fısıltılar ve doğruluğundan asla emin olamayacağınız görüntüler. Tüm bunlarla birlikte gerçek ve hayal, evren ve zihin arkasındakileri barındıran kutunun kapağını aralamış ve ortaya bin yıllık bir dehşet salmış gibiydi yazar. Birbirine değer bileziklerin çıkardığı ses yaklaşık üç sene sonra dahi kulaklarımda çınlıyor ben bu satırları yazarken. Kendimi Hasan Ali'yi yorunlayabilecek mertebede görmüyorum asla ancak; eğer okuyorsanız bu satırları mutlaka okuyun bu yazarı. Okudu iseniz diğer kitaplarınıda okuyun ruhun ölümcül sırlarının bir uyuşturucu misali bünyenize nüfuz etmesine müsaade edin.
