Tarihe, toplumlara dikkatle bakarsan fesadın,
bozulmanın, çürümenin, yozlaşmanın,
karmaşanın asıl sebebinin iki cümle olduğunu
görürsün.
Biri, “Ben tok olayım da başkası açlıktan
ölürse ölsün, bana ne.” Öbürü “Sen çalış,
ben yiyeyim.”
Bu iki melun kelime kini, nefreti, çatışmayı
körüklüyor. Huzuru bozuyor. İnsanı insana
kırdırıyor.
Kurán, bu iki kelimenin kökünü kesecek
iki ilke getiriyor: Zekât farzdır! Faiz haramdır!