...
Geçici bir hazzın hatırına sonsuz saadet olan âhiretini kurban etmemeli, bilakis, kalıcı âhiret mülkleri için, geçici heveslerini terk etme yolunda olmalıdır. Sıkıntıları vaktinde yaşamalı, kendiyle zamanında hesaplaşmalı, bedelleri yerinde ödemelidir.
Kierkegaard'ın bu konudaki düşüncesi şudur: "Fiziksel dünya bakımından kişi, ihtiyaçları azaldığı ölçüde mükemmelleşir.
İnsanın Tanrıyla ilişkisindeyse durum tam tersidir. Kişi, Tanrıya olan ihtiyacını ne kadar hisseder ve dile getirirse o kadar mükemmelleşir. Tanrıya ihtiyaç duymak utanılacak bir şey değil, mükemmelliğin ta kendisidir. Dünyadaki en acıklı şey, insanın Tanrıya olan ihtiyacını keşfetmeden ömür tüketmesidir."