Özlüyordum. İçimde yarım kalmış bir yer vardı; kalan yarıma karşı iştiyak duyuyordum. Ama neydi o yarım, nasıl tamamlanırdı, işte orasını bilemiyordum. Kalbimdeki boşluktan içeri dolan kimin, neyin özlemiydi? Annemin mi, sabık sevgilimin mi, kadrini bilemediğim gençliğimin mi, elimden kaçıp gittiğini hissettiğim hayatımın mı, olmak istediğim benle olduğum ben arasında kaybolmuş kendimin mi? Neyin?
“…İyi misin?” Hemşire iyi misin diye sorunca çok canım yandı. Kötü olduğumu hatırladım da ondan galiba. İnsan nasıl olduğunun ayırdına sorulmadıkça varmıyor bazı.