Cidden Şimdi BuradaydıEdebiyat
Irmak Zileli - Şimdi Buradaydı
Roman, Psikiyatrist olan Birkan danışanı Yankı'nın bir cinayet işleyebileceğinden şüpheleniyor ve son seanslarında ona bunu nasıl söyleyeceğini düşünerek başlıyor. Sonrasında hem hikayenin hem karakterlerin geçmişlerine kesikli bir yolculuk yapıyoruz. İki karakterin geçmişlerine, çocukluk travmalarına, ilişkilerine, kayıplarına ve eksikliklerine tanıklık ediyoruz.
Kitaba başladığımda beni ilk etkileyen şey hikâyenin kendisinden çok anlatılma biçimi oldu. Roman daha ilk sayfalardan itibaren okuru güvenli bir zeminde yürütmüyor. Hikâye doğrusal ilerlemiyor; anılar, düşünceler, geçmiş ve şimdi sürekli iç içe. Konuşma tırnakları yok, noktalı virgül yok, paragraflar arasında boşluk yok. Yankı'nın bir cümlesinden hemen sonra Birkan'ın annesinin cümlesini okuyabiliyorsunuz mesela çünkü o ses Birkan'ın zihninde yankılanıyor. Diyalog ile anı, dış ses ile iç ses arasındaki sınır bu şekilde sürekli eriyor. İlk başlarda bu durum beni zaman zaman zorladı. Kimin konuştuğunu, hangi zaman diliminde olduğumu anlamak için bazı bölümleri tekrar okumam gerekti.
Ama sonradan anlıyoruz ki bu anlatım tarzı okuru metinde tutmak için çok gerekli. Dikkatinizi sürekli diri tutuyor, odaklanmanızı sağlıyor. Başka bir şeyle ilgilenme şansınız yok çünkü bir cümleyi kaçırırsanız konunun gidişatını kaybediyorsunuz. Okur olarak size hazır cevaplar sunulmuyor, boşluklar doldurulmuyor, ne düşüneceğiniz söylenmiyor. Bu nedenle romanın içine çok erken bir noktada giriyorsunuz.
Roman boyunca en baskın başlıklardan biri kayıp duygusu. Kitapta neredeyse herkes bir şeyini kaybetmiş gibiydi. Bir baba yok, bir kardeş yok, cevaplar yok, tamamlanmış hikâyeler yok. Karakterlerin hayatlarında olduğu gibi anlatının kendisinde de eksiklikler ve boşluklar var. Bunlar nerede diye
Gözümü Açtım! Meslekler ve Gözümü Açtım! Burada Kim Yaşar #okudumbitti
Bugün “Gözümü Açtım!” serisinden Meslekler ve Burada Kim Yaşar? kitaplarıyla tanıştık.
Yazardan okuduğumuz ilk kitaplardı ve açıkçası kalemini çok sevdik. Çünkü çocuklara bir şey öğretmeye çalışırken bunu sıkıcı bir anlatımla değil, oyun gibi ilerleyen, merak uyandıran ve miniklerin dikkatini hemen yakalayan bir şekilde sunuyor.
Serinin en sevdiğim tarafı hareketli göz detayları oldu. Sayfayı çevirdikçe kitabın adeta çocuğa eşlik etmesi, okuma anını çok daha eğlenceli hale getiriyor. Minikler sadece dinlemiyor; bakıyor, takip ediyor, sorular soruyor, dokunuyor ve keşfin içine dahil oluyor.
Meslekler kitabı, çocukların “Kim ne yapar?” sorusuna eğlenceli bir başlangıç sunuyor. Doktor, aşçı, itfaiyeci gibi meslekleri tanırken hem kelime dağarcığı gelişiyor hem de rol oyunlarına kapı aralanıyor. “Büyüyünce ne olacaksın?” sorusunun ilk küçük hayalleri bu sayfalarda başlıyor bence.
Burada Kim Yaşar? ise hayvanların yaşam alanlarını tanıtan, aynı zamanda temel kavramları fark ettiren çok tatlı bir keşif kitabı. Çocuklar sayfalar arasında dolaşırken hem doğayı tanıyor hem de canlıların nerede yaşadığına dair küçük ama değerli bağlantılar kuruyor.
Tekrarlı, sade cümleleri sayesinde küçük yaş grubu için oldukça anlaşılır; renkli çizimleri ve kalın sayfalarıyla da minik eller için kullanışlı bir seri olmuş. Ekrandan uzak, etkileşimli, neşeli ve öğretici bir kitap saati arayan aileler için gönül rahatlığıyla önerebileceğim kitaplardan.
Bizim kitaplığımıza hem eğlencesiyle hem de keşif duygusunu destekleyen yapısıyla çok güzel bir yerden dahil oldu.
@iremhattat
The Kitap Yayınları
@paragraffkafasi
@sukriyealtntas
#ÇocukKitapları #OkulÖncesiKitap #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
The Kitap Yayınları
@paragraffkafasi
@sukriyealtntas
#ÇocukKitapları #OkulÖncesiKitap #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gözümü Açtım! Meslekler ve Gözümü Açtım! Burada Kim Yaşar #okudumbitti
Bugün “Gözümü Açtım!” serisinden Meslekler ve Burada Kim Yaşar? kitaplarıyla tanıştık.
Yazardan okuduğumuz ilk kitaplardı ve açıkçası kalemini çok sevdik. Çünkü çocuklara bir şey öğretmeye çalışırken bunu sıkıcı bir anlatımla değil, oyun gibi ilerleyen, merak uyandıran ve miniklerin dikkatini hemen yakalayan bir şekilde sunuyor.
Serinin en sevdiğim tarafı hareketli göz detayları oldu. Sayfayı çevirdikçe kitabın adeta çocuğa eşlik etmesi, okuma anını çok daha eğlenceli hale getiriyor. Minikler sadece dinlemiyor; bakıyor, takip ediyor, sorular soruyor, dokunuyor ve keşfin içine dahil oluyor.
Meslekler kitabı, çocukların “Kim ne yapar?” sorusuna eğlenceli bir başlangıç sunuyor. Doktor, aşçı, itfaiyeci gibi meslekleri tanırken hem kelime dağarcığı gelişiyor hem de rol oyunlarına kapı aralanıyor. “Büyüyünce ne olacaksın?” sorusunun ilk küçük hayalleri bu sayfalarda başlıyor bence.
Burada Kim Yaşar? ise hayvanların yaşam alanlarını tanıtan, aynı zamanda temel kavramları fark ettiren çok tatlı bir keşif kitabı. Çocuklar sayfalar arasında dolaşırken hem doğayı tanıyor hem de canlıların nerede yaşadığına dair küçük ama değerli bağlantılar kuruyor.
Tekrarlı, sade cümleleri sayesinde küçük yaş grubu için oldukça anlaşılır; renkli çizimleri ve kalın sayfalarıyla da minik eller için kullanışlı bir seri olmuş. Ekrandan uzak, etkileşimli, neşeli ve öğretici bir kitap saati arayan aileler için gönül rahatlığıyla önerebileceğim kitaplardan.
Bizim kitaplığımıza hem eğlencesiyle hem de keşif duygusunu destekleyen yapısıyla çok güzel bir yerden dahil oldu.
@iremhattat
The Kitap Yayınları
@paragraffkafasi
@sukriyealtntas
#ÇocukKitapları #OkulÖncesiKitap #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
The Kitap Yayınları
@paragraffkafasi
@sukriyealtntas
#ÇocukKitapları #OkulÖncesiKitap #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
''Birimiz Ölmek Üzere''·352 syf.·İnceleme
8/10
2026 1. kitabı
#kitapyorumu •
İlk kitabı okuduktan sonra bu kitapta beklentim oldukça yüksekti. Bu arada diziyi izleyenler için burada küçük bir not düşmem gerek: Eğer dizinin 2. sezonunu izleyip 'kitabı okumama gerek yok' diye düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz! Kitap ve dizi bu noktada yollarını tamamen ayırıyor. Birbirinden tamamen bağımsız iki farklı kurgu izlemiş ve okumuş oluyorsunuz. Ancak bu durum beni üzmek yerine aksine çok heyecanlandırdı; aynı karakterlerin iki farklı hikâyesine tanıklık etmek, onlara olan bağımı daha da güçlendirdi. İki farklı hikâyeye de ayrı ayrı bağlandım; sanki tek bir hikâye yerine, aynı kadroyla iki farklı film çekilmiş gibiydi. Bu çeşitlilik kitabı benim için daha da özel kıldı. Kitapta bambaşka bir gizemin peşine düşmek harika bir sürpriz oldu. Benim için çok keyifli bir deneyimdi.
Ancak ne yazık ki kitabın yarısına gelene kadar olay örgüsü neredeyse tekdüze devam ettiği için bir nebze de olsa hayal kırıklığına uğradım. Olaylar çözülmeye başladığında kitabın ilk yarısı anlam kazandı ama ilk yarısını atlatmak gerçekten zordu. Ara verdiğim bir dönem bile olmuştu. İlk kitaptaki karakterlerin yokluğu da aşırı derecede hissedildi. Ana karakterin Maeve olacağını biliyordum, ancak diğer karakterlerin kitabın neredeyse yarısından fazlasında görülmeyeceğini düşünmemiştim açıkçası. ''Birimiz yalan söylüyor'' incelemesinde kendisine çok bağlanamadığım için Bronwyn ile ilgili çok fazla bir yorum yapmamıştım, ancak bu kitapta gözlerim onu aradı. Fark etmeden nasıl da bağlamış beni kendine.
Genellikle Maeve, Phoebe ve Knox arasında geçen bir olay örgüsü vardı. Kötü değildi ama mükemmel de diyemem. Kitapta sevmediğim şeylerden birisi Doğruluk mu Cesaret mi oyununun başta ana konu gibi tanıtılıp sonrasında sadece birkaç kez görünmesi. Oyun üzerinden devam etse,
Mutluluk gerçekten nerede saklı?
"Bir espriye birkaç defa gülmüyoruz da aynı acıya neden tekrar tekrar üzülüyoruz?"
Mecit Ömür Öztürk'ün kaleminden çıkan Mutluluğun İnşası kitabını okurken bu soru uzun süre zihnimde kaldı.
Çocukluğumuzu düşündüm... Soyutla somutun ayrımını bilmediğimiz o yıllarda ne kadar da mutluyduk. Annemizin yaptığı bir tabak makarna, babamızın getirdiği bir çikolata, kardeşlerimizle geçirilen birkaç dakikalık oyun... Mutluluk aslında ne kadar da yakınımızdaymış.
Büyüdükçe mutluluğu uzaklarda aramaya başladık. Daha çok şeye sahip olursak mutlu olacağımızı düşündük. Oysa bu kitap bana, mutluluğun dışarıda değil; bakış açımızda, düşüncelerimizde ve yaşadıklarımıza yüklediğimiz anlamlarda saklı olduğunu yeniden hatırlattı.
Yazar, mutluluğu ulaşılması zor bir hedef olarak değil; emekle, sabırla ve farkındalıkla inşa edilen bir süreç olarak anlatıyor. Ayetler, hadisler, kıssalar ve birbirinden kıymetli alıntılarla desteklenen eser; insanın önce kendi iç dünyasına dönmesi gerektiğini söylüyor.
Altını çizdiğim, notlar aldığım çok sayıda sayfa oldu. Özellikle şu cümle uzun süre benimle kalacak:
"Şükür, kendiliğinden ortaya çıkmayan, irade ile sürdürülebilecek bir davranıştır."
Belki de mutluluk; elimizde olmayanların peşinde koşmaktan çok, elimizde olanların kıymetini fark etmekte gizlidir.
Küçük anların değerini bildiğimiz, içimizdeki çocuk kadar saf sevinçler yaşayabildiğimiz günler dilerim.
Sizce mutluluk bir varış noktası mı, yoksa her gün yeniden inşa edilen bir yolculuk mu?
#Mutluluğunİnşası #MecitÖmürÖztürk #GönülHeybemden
Haziran ayı programımızın ikinci haftasında inceleyeceğimiz modern bir kült: Dövüş Kulübü. Tüketim çılgınlığına, modern sistemin insanı tek tipleştiren çarklarına ve kimlik arayışına distopik, yeraltı bir pencereden bakan bu sarsıcı eserin künyesi ve sinematik detayları şu şekildedir:
Kitap Künyesi
Kitap Adı: Dövüş Kulübü (Fight Club)
Yazar: Chuck Palahniuk
Orijinal Basım Yılı: 1996
Türkiye'deki Yayıncı: Ayrıntı Yayınları
Sayfa Sayısı: ~224 (Baskıya göre küçük değişiklikler gösterebilir)
Çevirmen: Elif Özsayar
Tür: Roman / Yeraltı Edebiyatı / Psikolojik Kurgu
Film Künyesi
Film Adı: Fight Club (Dövüş Kulübü)
Yönetmen: David Fincher
Vizyon Yılı: 1999
Başroller: Brad Pitt (Tyler Durden), Edward Norton (Anlatıcı), Helena Bonham Carter (Marla Singer)
Süre: 139 Dakika
IMDb Puanı: 8.8 / 10
Kitap ile film arasındaki anlatım dili, son kısımlardaki kurgusal farklılıklar ve David Fincher'ın beyaz perdeye aktardığı o eşsiz kaotik atmosfer, yazılı analizlerimiz için harika bir malzeme sunuyor. Bireysel okuma ve izleme sürecinizde Tyler Durden karakterinin sosyolojik alt metnine dikkat etmeyi unutmayın!
Keyifli okumalar ve iyi seyirler dileriz.
SENTEZ ENTELEKTÜEL OTURUM | AYIN KİTABI
KİTAP KİMLİĞİ
Kitap Adı: Dövüş Kulübü (Fight Club)
Yazar: Chuck Palahniuk
Tür: Kurgu
Sayfa Sayısı: 224
Odak Noktası: Tüketim Çılgınlığı, Kimlik Karmaşası, Nihilizm ve Modern Yabancılaşma
Soru: Yazarın bu eserde inşa ettiği düşünce dünyası, bugünün modern insanı için bir "çözüm" mü sunuyor, yoksa sadece "sorunu" mu derinleştiriyor?
Cevap: Palahniuk, mobilya kataloglarında kaybolan modern insanın uyuşmuşluğunu yıkmak için şiddeti, acıyı ve dibe vurmayı bir uyanış yöntemi olarak sunar. Ancak Tyler Durden'ın vaat ettiği bu "özgürlük", sistemi yıkmaya çalışırken kendi faşizan
