Fatih Akova
@fatihakova
Ve seriyi on ikinci ciltle noktaladık. Elfen Lied çarpıklıkların, yalnızların, kimsesizlerin, toplumdan dışlananların mangasıdır ve bundan dolayı bende yeri apayrıdır. Ben bundan 7-8 yıl önce animesini izlemiş ve müziğine tutulmuştum. İnsanı içine çeken ve hüzün bırakan bir tadı vardı. İlk bölümler insanı içine çeker ve bölümler ilerledikçe o karanlık atmosfer içinizi sıkardı. Anime bize bir şeyler anlatmak istiyordu fakat on üç bölüm çekilip yarıda bırakılmıştı. O yarım kalmışlığa rağmen bu seri benim her zaman hafızamın bir yerinde kaldı ve yıllar sonra mangasının Türkçeye çevrildiğini duydum. İlk duyduğumda gerçekten çok sevindim fakat okumak çevrilmesinden bir sene sonrasına nasip oldu. Manga yedinci kitapla beraber animesinden tamamen ayrılıyor ve biz bambaşka hikayeyle devam ediyoruz. Bu hikaye on birinci cilde kadar güzel bir şekilde doldurula doldurula ilerlese de maalesef ki on ikinci ciltte kötü bir finalle son buluyor. Son ciltte mangaka sağ olsun her sayfada bizi birbirinden farklı duygulara sokuyor. Okuyucu mutlu bir sonla seriye veda etmek isterken mangaka abimiz hevesimizi kursağımızda bırakıyor ve mutlu sonu biz okuyuculara çok görüyor. Bu kadar hüzünle ilerleyen bir hikayeye mutlu bir son yakışırken böyle bir sonun gerçekten yakıştığını düşünmüyorum ve bundan dolayı düşük puan veriyorum. Elveda...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Double Me Dex'ten çıkan ve 5 kitaptan oluşan kısa bir manga serisi. Ben ciltlerin tamamının çevrildiğini duyunca heyecanla satın aldım ve bu akşam okumaya başladım. Hedefim gece başlayıp güzel bir manga maratonuyla günü sonlandırmaktı fakat manga hiç ama hiç beklediğim gibi çıkmadı.
Peki ben ne bekliyordum?
*Güzel çizimler
*Sağlam bir hikaye
*İyi bir olay örgüsü
Peki ne buldum?
*Güzel çizimler
*Vasat bir hikaye
*Fena olmayan bir olay örgüsü
Manga oldukça klişe bir şekilde başlıyor. Karakterler liseliler ve arkadaşları tarafından dışlanıyorlar, zorbalığa uğruyorlar vs. Ardından bizim kızlardan birisi okulun en popüler çocuğuna aşık oluyor. İşte bu eleman sportif, sanatçı ruhlu okuldaki kızların tamamının hoşlandığı bir eleman. Anlayacağınız başlangıç adeta bir wattpad kitabı. Sonrasında bu ergenuslar arasında sürtüşmeler oluyor ve hop cinayet. İşte tüm olayda cinayetten sonra başlasa da mangaka o kadar uzatmış ki ben okurken yeter be kardeşim dedim. Sonuca gelirsek wattpad kitapları seven, liseli romantizmi seven kardeşlerimiz rahatlıkla bu kitabı okuyabilir fakat benim gibi Sword Art Online okuyup bu manganın da sanal bir evrende geçeceğine düşünerek okumaya başlayanlar ciddi bir hayalkırıklığına uğrar benden demesi.
Pierce Brown Elim kitaplığımın raflarında gezerken Kızıl Yükseliş’le karşılaştık. Tam 3 yıldan beri kitaplığımın köşesinde bekliyordu. Aylar yılları kovalamıştı fakat ben bir türlü bu kitaba başlamamıştım ancak ne kadar büyük bir hata yaptığımı üçlemeyi bir buçuk haftada bitirince anladım…
Yani anlayacağınız o kadar zamandır elimin altında bir cevher varmış lakin ben bakmaya, okumaya tenezzül etmemişim. Kızıl Yükseliş’e başladığımda tek beklentim keyifli vakit geçirmek ve rahat bir okuma yapabilmekti. Onun dışında hiçbir beklentim yoktu ama şunu söyleyebilirim kitap bunların çok daha ötesinde!
Spoiler vermeden kitaptan bahsedecek olursak şunları söyleyebilirim: İnsanlık güneş sistemindeki gezegenlere yayılmış ve orada çeşitli medeniyetler kurmuş. Bu medeniyetlerin yanında da insanlığı sınıflara ayırmış. Bu sınıflar Altın, Mor, pembe, gümüş, mavi, kızıl vb. diye uzayıp gidiyor. Toplumun en alt katmanında da garibim kızıllar var. Tüm zorlu işlerde bu insanlar çalıştırılıyor ve yarı tok yarı aç bir hayat sürüyorlar. Sınıflar arasında geçiş ise imkânsız çünkü insanların görünüşleri vs. renklere göre şekillenmiş.
Bizim babayiğit karakterimiz Darrow’da halis muhlis Kızıl bir kardeşimiz, henüz on sekizli yaşlarda, güzel bir eşi olan, işinden evine giden gariban ama bir o kadarda cesur bir çocuk. Hikâyede bu çocuğun canının yanıp intikam yemini etmesiyle başlıyor. Buradan sonra anlatacağım her şey spoiler olacağından anlatmayı bırakıyorum. Ama özet geçmek gerekirse toplumun sınıfsal ayrımını iliklerinize kadar hissedeceğiniz, aşkı, sevgiyi, öfkeyi ve buram buram griliği tadacağınız mükemmel bir seri.
Yazar öyle bir kaleme sahip ki yalın bir dille sizleri yarattığı evrenin içine çekiyor ve her şeyin kafanızda canlanmasını sağlıyor. İlk kitapta hafiften Açlık Oyunları esintileri
Mükemmel bir romanEdebiyat
O kadar uzun zaman oldu ki inceleme yazmayalı cümleye nereden başlasam diye dakikalarca düşünüp durdum fakat bir yerden başlamak gerek. Çünkü Hamsun’un Açlık romanı incelemeyi hak eden cinsten. Elimden yüzlerce kitap gelip geçmiştir fakat bu kitap hakkında şunu söyleyebilirim: Mükemmel!
Peki neden? Mükemmel dedim hızlıca açıklayayım: Normalde ince kitaplar, okuyucuya hikayenin içine girmesi için yeterince duygu yaşatamaz ve kişinin kitap karakteriyle özdeşim kurmasını başaramazlar. Bu da onları hızlıca okuyup geçmemize ve kısa süre içinde unutmamıza sebep olur veyahut o ince kitap o kadar ağır bir dille, soyut bir şekilde yazılmıştır ki size tuğla okuyormuşsunuz hissi verir, bunalırsınız. Anlayacağınız iki ucu da sıkıntılı
Gelelim “Açlık” romanına. Kitap ilk sayfalardan itibaren o karanlık atmosferini ruhunuza işliyor. Kendinizi Rus romanlarındaki fakir karakterlerden biri olarak hissediyorsunuz fakat iki fark birisi siz Rusya’da değil Norveç’tesiniz. İkinci olarak Rus yazarların okuması zor tuğla kitaplarından birini okumuyorsunuz. Kitabın getirdiği karanlık atmosferi sağlayan şeylerden biri de karakterin yaşadığı gel-gitler. Karakter bir yandan aç, çaresiz ve kimi kimsesi yok diğer yandan güçlü bir süperegoya sahip. Biz de aç bir adamın ahlak ve açlık arasındaki mücadelesini okuyoruz.
Okurken açlığı iliklerinize kadar hissedecek ve kimsesizliğin, çaresizliğin ne kadar kötü olduğunu bir kez daha anlayacaksınız hatta bazılarınız karakteri daha çok anlayacak ve kitabı daha çok içselleştirecek. Sözün özü okuyun, okutturun. Şunu da söylemeden geçmeyeyim: Allah kimseyi, açta, açıkta, kimsesiz bırakmasın.
Tepki İncelemesiEdebiyat
Düzenli bir okuyucu olarak her yıl Stephen King okumak benim için adet haline gelmiş bir durumdur. Bir yazar düşünün ki onlarca kitap yazsın ve bu onlarca kitabın pek çoğu sizi içine çeksin, empati yaptırsın, her sayfada farklı bir duygu yaşatsın. Tepki’de o kitaplardan biri. Amerikan filmlerindeki ajan tipini bilirsiniz bunlar FBI, CİA gibi kuruluşlara çalışırlar ve ülkeleri için insanları öldürmekten çekinmezler, çoğunluk için azınlık feda etmeye değerdir. Peki kendinizi o azınlık yerine koyun. Gerçekten feda olmak ister miydiniz? Bu kitap size onu sorgulatıyor.
Andy ve Vicky üniversite öğrencileridirler ve paraya ihtiyaçları vardır. Bunun için üniversitede yapılan bir deneye para karşılığı gönüllü olurlar ve deneyin sonucunda ufak çaplı özel yetenekler kazanırlar. Bu özel yetenek kazanan arkadaşlar birbirlerine bir çekim hisseder, aşık olur ve dünya evine girerler. Dünya evine girdiklerinde nur topu gibi Charlie adında kızları olur. Hikâyede Charlie’nin büyümesiyle başlar.
Buradan sonra hikaye içinden bilgi vermeyeyim ve okuma zevkinizi baltalamayayım. Anlayacağınız üzere biz bir aile dramı okuyoruz. Aile fertlerinin birbirlerine sıkı sıkı bağlanmasını, fedakâr bir babayı, çocuğu için acılara katlanan anneyi ve kısaca bir sürü şeyi. Kitapta kimin yerine kendinizi koyarsanız haklı bulduğunuz yanlar var. Andy bir baba ve kızını her şeye rağmen kaybetmek istemez, onun için mücadele eder ve bu durumda haklıdır. Dükkan adındaki oluşumda kısmen haklıdır Charlie büyüyünce büyük bir tehdit olabilir ve dünyanın sonunu getirebilir ya da Çin, Rusya veya Kuzey Kore’nin eline geçebilir. Bu durumda ya ölmelidir ya onların denetimi altında olmalıdır. Charlie’de haklıdır kimseyle bir derdi yoktur, ailesiyle mutlu bir hayat yaşamak ister ve kobay faresi gibi bir hayat sürmek