“Bazen bir kuyuya benziyor hayat;
kör,pis,zehirli bir kuyuya.Boğuluyorum,ölüme koşacak mecalim kalmıyor,kimseyi görmüyor gözüm.Sevdiklerim yabancılaşıyor.Kitaplar tuğla oluveriyor birden.Dostlarımın sesini tanımıyorum. Varlığım bir tele asılıyor.Bir kâbus bu, bir hastalık.”