Ben, ölümlü olmaktan, yok olmaktan sıyrılarak, sonsuz yaratılışın aynasına kendimi çok yakın hissediyor ve ilahi bir netlik içinde kendi benliğimin tadına varmaya çalışıyorum.
Haydi seninle saklambaç oynayalım. Yüreğime saklanırsan eğer, seni bulmak zor olmaz. Ancak kendi kabuğunun ardına gizlenirsen, seni bulmaya çalışmak bir işe yaramaz.
Sadece onun hayali bile bataklık otları arasından yükselip havada süzülen ve etrafındaki çirkinliği bir çırpıda siliveren bir kuğu gibi huzur veriyordu bana. Uykuya dalmak üzereyken, vedalaşmak üzere son bir kez daha güvenle bıraktım kendimi o hayale...
Ah, tatlı duygular, yumuşak seslenişler, duygulu bir kalbin iyiliği ve huzuru, aşkın ilk heyecanının eriyen sevinci...nerelerdesiniz?