o günler geçip gitti
o günler, güneşte kuruyan otlar gibi
kuruyup soldular güneşin altında
ve yitip gittiler akasya kokularından başı dönen sokaklar
dönüşü olmayan yolların hayhuyunda
kayboldular
ve yanaklarını sardunya yapraklarıyla al al eden o kız ah! şimdi yalnız bir kadın
şimdi yalnız bir kadın
o günler geçip gitti
o sessizlik içindeki karlı günler
sımsıcak odada, pencereden
dışarıyı seyre dalardım, başım dönerek
saf, beyaz kar tanelerim
tüy gibi yumuşak
usulca yağardı
kõhne ahşap merdivene
aşınmış çamaşır ipine
kocamış çamların saçlarına
ve ben yarını düşünürdüm, âh!
yarın...
kaygan, beyaz boşluk