Sevdim diyebilirim.
Soyle ki genellikle -bircok Stephen King kitabi okumus olarak- o korkulan ogenin ve belirsizligin sallantida olmasi sirtimdaki urpertiyi ve hayal gucumu cok calistirirdi. Bu kitapta ise bir tek 'Jimla' dediginde hissettim. Yani bu en cok tat aldigim seylerden biriydi olmamasi hayal kirikligi yasatti.
Bunun disinda kitap bekledigim ve tahmin edilebilir ogelerden oluşuyordu. Kahramanimiz ne düşünse bir sonrasinda onu izledigimiz bir dizi gibiydi; bir monologun icinden cikamiyorduk.
Ben JFK olmese daha kotuye gidecegini dusunuyordum herseyin. Farkli bir sekilde olmus ve tahminim dogru cikti diyebilirim. Kitapta en sevdigim sey su oldu secimlerinin tercihlerini farklı farkli sekillerde de olsa gördü ve yinede bir sure degistirme hissi vazgecmedi. Yaptigi secimlerin ve zamanin degismemek icin akisina uygun sekillerde farkli alternatifler yaratmasini izlerken bile Jake bunun dur demek oldugunu gormek istemedi. Hayat onumuze engeller çıkarır ve bunun bir sebebi olabilir diye dusunmedi. Frank Dunning gibi igrenc insanlar yasasada bir akis var ve bu kotu akistan bazen Harry'ler doguyor.
Jake ve Sadie mukemmeldi. O donemin danslari, yansitilisi, aski isleyisi, destekleri ve insanlarin her seye ve herkese saf guvenilir gozuyle baktığı zamanlar.. bende bir ara oraya gitmek istedim. Hele kitabin son sayfalari, Sadie'nin hatırlaması ve bu baglamda "ışte " dedigim yer oldu. Gunumuzde sevgili degil ama Jake'in onun yaninda kalmak isteyebilecegi bir yol olabilirdi diye düşündüm.
Kitapta islenen kötülük kavrami ve bu baglamda O kitabina yaptigi gondermeler yerindeydi. Hatta Bevvie ve Richie cok hos olmustu.'Palyaco gibi degil' demesi ise urpertti çünkü O kitabi cidden urpertici.
Olasi sonuclarin ve kart adamin kim oldugunu tam olarak anlamasakta öğrenmek
Reklam
Seytanla anlasma yaparmisiniz?
Peki seytan sizin icin bir anlasma yapmissa..?!
Insanligin iyilik ve kotuluk arasindaki durumunu Faust adindaki bilginin gozunden ele alip, yer yer fantastik ogelerle susleyerek guzel bir diyalogtan olusuyor kitap.ve sonunda da iyilik dusunerek yapilan her davranisin yinede bir mukafsti oldugunu goruyoruz.
Cok sevdimmi hayir ama cok begenmedimde diyemem. Insanligin ic yuzu, nefsimiz ve seytanin bizi sorgulayan ve acik arayan yonu cok ilgi cekiciydi. Bir insan bunlari duaunup yazabiliyorsa bunu okuyan milyonlarca insan nasil sagduyularina guvenip islamiyetin guzelliklerini goremez merak etmedimde drgil.
Su alintiya ise bayildim;
"Benim sözlerim size çok soğuk geliyor cocuklar, bunu size hos görürüm. Düşünün ki şeytan ihtiyardir ve onu anlamaniz icin sizin de yaslanmaniz gerekir."
Voltaire ilk defa okudum. Dili, anlatimi cezbedici; ele aldigi trajikomik durumlar cok iyi yansitilmis. Bence zamanini yansitan eserlerden diyebiliriz.
Ama cok sevdimmi bilemedim. Yani uzuldum, kizdim, cok iyi anladim ama bakinca oyle unutulmazda gelmedi bana.
Safdil, kitabin ismi olmasinin yanisira ana karakterimizinde ismi. Icinden geldigi gibi konustugundan kendisine bu adi vermis. Gel zaman git zaman oyle kimselerle karsilasiyor ve vahsilerin yetistirdigi bu insani oyle değişimlere surukluyorlar ki sonraki sıkıntıları kendileri hazırlıyorlar. Merskla okunacak kitaplardan.
