SB

Yalnızlık, ruhundaki ince iğnelerdi. Çıkarırsan kanarlar, çıkarmazsan ölene kadar onların varlığıyla yaşarsın. Kalbin iğnelerle dolu olur, kanatmamak için çabalarsın.
Sayfa 373 - İndigo yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Kendine yaslanmak diye bir şey var. Taşı da ben, Tuğlası da ben.
Bir insan konuşmadı da içine gömüldü müydü, sonu felakettir.
Sayfa 216
Edebiyat
İnsan, nasibine vakıftır, Gerisi imana zarar, kalbe sızı...
Edebiyat
"Şimdi senin o durgun ve her şeyden çekilmiş halini, bir yaşam tembelliği zannediyorlar."
Edebiyat
Reklam